Działanie suplementu NMN: co potwierdzono i jakie przepisy obowiązują w UE

8. Juni 2026 ca. 23 Minuten

Czego dowiesz się z tego artykułu

1. Czym jest NMN i co ma z tym wspólnego NAD+
2. Co stanowi prawo w Niemczech i UE
3. Opinia EFSA z 2026 roku i jej konsekwencje
4. Dlaczego nie ma dozwolonego oświadczenia o działaniu NMN
5. Opowieść o NAD+ w trzech częściach, każda sprawdzona osobno
6. Jak substancja może w ogóle zostać dopuszczona do obrotu w UE
7. Dlaczego wyników badań na myszach nie można przenieść na ludzi
8. Co faktycznie zmierzono w badaniach na ludziach
9. Trzy prekursory NAD+ i ich bardzo różny status prawny
10. Co test DNA może wnieść do tej kwestii, a czego nie
11. Jak rozpoznać niedozwolone twierdzenie reklamowe
12. Ograniczenia: na jakie pytania ten artykuł nie odpowiada
13. Na co warto zwrócić uwagę w tym temacie
14. Często zadawane pytania
15. Źródła

Czym jest NMN i co ma z tym wspólnego NAD+

NMN to skrót od mononukleotydu nikotynoamidu, małej cząsteczki uczestniczącej w metabolizmie witaminy B3. Nie jest wynalazkiem branży suplementów diety, lecz znanym od dziesięcioleci produktem pośrednim, występującym w każdej komórce ludzkiego organizmu i obecnym w śladowych ilościach także w żywności.

Cząsteczka stała się interesująca ze względu na swoją rolę prekursora. Prekursor to substancja, z której organizm wytwarza inną substancję. W przypadku NMN jest nią NAD+, czyli dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy.

Czym jest koenzym i dlaczego tak często mówi się o NAD+

Koenzym to cząsteczka pomocnicza, bez której enzym nie może wykonywać swojej pracy. NAD+ jest takim pomocnikiem, i to wyjątkowo wszechstronnym: przenosi elektrony w łańcuchu oddechowym, a zarazem służy jako budulec szeregowi enzymów uczestniczących w procesach naprawczych i regulacyjnych.

Ta podwójna rola wyjaśnia zainteresowanie. Cząsteczkę, która uczestniczy zarówno w metabolizmie energetycznym, jak i w regulacji komórkowej, można powiązać niemal z każdym zagadnieniem zdrowotnym. Właśnie na tym polega jednak słabość tej narracji: substancja, która uczestniczy we wszystkim, rzadko jest tym jednym elementem, od którego wszystko zależy.

W naszym metabolizmie NAD+ działa raczej jak karta wypożyczeń w warsztacie niż jak narzędzie. Jest nieustannie wydawany, używany, oddawany i ponownie wydawany. To, czy większa liczba kart w obiegu pozwoli zbudować więcej rzeczy, zależy od tego, czy kart rzeczywiście brakowało.

Miejsce NMN w metabolizmie witaminy B3

Organizm ma kilka sposobów wytwarzania NAD+. Może go zbudować z aminokwasu tryptofanu, może pozyskać go z kwasu nikotynowego i nikotynamidu, a także odzyskiwać go z już zużytego materiału za pomocą tak zwanych szlaków odzyskiwania. NMN znajduje się na jednym z tych szlaków, bezpośrednio przed ostatnim etapem.

To podobieństwo do produktu końcowego jest głównym argumentem branży: krótka droga, niewiele etapów przemian. Nie dowodzi ono jednak korzyści, a jedynie opisuje biochemię. Między wiarygodnym szlakiem reakcji a potwierdzonym działaniem u ludzi istnieje kilka poziomów dowodów, które ten artykuł omawia po kolei.

Co obowiązuje prawnie w Niemczech i UE

Zanim można mówić o działaniu, trzeba odpowiedzieć na wcześniejsze pytanie: czy tę substancję w ogóle wolno tutaj sprzedawać jako żywność? W przypadku NMN odpowiedź według stanu na 28 sierpnia 2026 r. brzmi: nie. Jest ona starsza i bardziej wiarygodna niż wyniki jakichkolwiek badań.

Decydujące znaczenie ma europejskie rozporządzenie dotyczące nowej żywności. Federalny Urząd Ochrony Konsumentów i Bezpieczeństwa Żywności wyjaśnia to pojęcie następująco: za nową żywność uznaje się wszystko, co przed 15 maja 1997 r. nie było w znacznym stopniu spożywane przez ludzi w Unii Europejskiej. Według BVL taka żywność musi zostać poddana ocenie bezpieczeństwa zdrowotnego, zanim będzie mogła zostać wprowadzona do obrotu.

Verbraucherzentraler omawia najpierw samo NAD+ w swojej informacji na temat NAD i NMN, a następnie zestawia je z NMN. Do tego porównania odnosi się poniższy cytat ze słowem „natomiast”.

Dlaczego ta substancja jest mimo to oferowana

To, że daną substancję można kupić w internecie, nie oznacza, że można ją legalnie wprowadzać do obrotu w UE. Znaczna część oferty pochodzi z krajów, w których obowiązują inne przepisy, i trafia do kupujących za pośrednictwem wysyłki bezpośredniej. Kontrola żywności interweniuje dopiero wtedy, gdy natrafi na konkretny przypadek.

Dla Ciebie, jako czytelniczki lub czytelnika, ma to praktyczną konsekwencję, która niewiele ma wspólnego z biochemią. W przypadku produktu bez unijnego zezwolenia nie ma urzędowo zweryfikowanych informacji o czystości i zawartości. To, co widnieje na opakowaniu, jest wyłącznie deklaracją producenta.

Opinia EFSA z 2026 roku i jej konsekwencje

W 2026 roku coś się w tej sprawie zmieniło, a obecnie często przedstawia się ten fakt nieprawidłowo. Dlatego opisujemy go tutaj szczegółowo.

Panel ds. Żywienia, Nowej Żywności i Alergenów Pokarmowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności przyjął opinię na temat beta-mononukleotydu nikotynamidu. Przyjęto ją 4 marca 2026 r., a opublikowano 11 maja 2026 r. w czasopiśmie EFSA Journal. Oceniano tę substancję jako składnik suplementów diety i źródło nikotynamidu, czyli jednej z form witaminy niacyny.

Panel uznał, że substancja jest bezpieczna dla dorosłej populacji w proponowanych warunkach stosowania, z wyjątkiem kobiet w ciąży i karmiących piersią, oraz że stanowi biodostępne źródło nikotynamidu. Wnioskowana i oceniana maksymalna ilość wynosiła 300 miligramów dziennie. Wartość ta stanowi podstawę oceny wniosku o zezwolenie, a nie zalecenie dla poszczególnych osób.

Trzy rzeczy, których ta opinia wyraźnie nie stwierdza

Po pierwsze, nie mówi nic o skuteczności. W opinii wyraźnie zaznaczono, że ocena dotyczy wyłącznie zagrożeń, które mogą wiązać się ze spożyciem w proponowanych warunkach, i nie jest oceną skuteczności w odniesieniu do jakichkolwiek deklarowanych korzyści. Trudno wyraźniej sformułować różnicę między bezpieczeństwem a działaniem.

Po drugie, opinia EFSA nie jest zezwoleniem. EFSA dokonuje oceny, a decyzję podejmuje Komisja Europejska wspólnie z państwami członkowskimi. Dopiero po wpisaniu na unijną listę zatwierdzonych nowych produktów spożywczych substancja może być wprowadzana do obrotu. Po sprawdzeniu listy 28 sierpnia 2026 r. NMN nie figuruje na niej.

Po trzecie, wniosek dotyczy nie narracji o długowieczności, lecz zaopatrzenia w witaminy. NMN oceniono jako źródło nikotynamidu. Oznacza to, że ewentualne przyszłe dopuszczenie tej substancji będzie dotyczyć dostarczania organizmowi niacyny, a nie powstrzymywania starzenia.

Dlaczego nie ma dozwolonego oświadczenia o działaniu NMN

Nawet jeśli dana substancja może być wprowadzana do obrotu, nie oznacza to, że można ją reklamować bez ograniczeń. Oświadczenia zdrowotne dotyczące żywności są w UE odrębnie regulowane i dozwolone tylko wtedy, gdy zostały wcześniej ocenione i wpisane do wykazu. Wykaz ten obejmuje kilka oświadczeń dotyczących niacyny, na przykład informację, że przyczynia się do prawidłowego metabolizmu energetycznego, ujętą w rozporządzeniu (UE) nr 432/2012.

W przypadku NMN nie ma żadnych. Verbraucherzentrale stwierdza w informacji według stanu na 16 stycznia 2026 r., że obecnie nie ma żadnych zatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych. Stwierdza również, że brakuje naukowych dowodów na to, że NMN jako suplement diety dla ludzi jest źródłem młodości, poprawia zdrowie i witalność oraz wydłuża życie.

Wynika z tego zasadniczy wniosek dla każdego tekstu na ten temat. Nie ma łagodniejszego sformułowania, które byłoby dozwolone. Zdanie takie jak „może wspierać metabolizm energetyczny” nie jest ostrożniejszą wersją twierdzenia o działaniu, lecz właśnie takim twierdzeniem. Użycie trybu przypuszczającego nic nie zmienia w jego kwalifikacji prawnej.

Skala dostępnych dowodów

Źródła: Komisja Europejska, unijny wykaz nowej żywności i rozporządzenie (UE) nr 432/2012, dostęp 2026 · Igarashi i współpracownicy, npj Aging, 2022

Historia NAD+ w trzech ogniwach, każde poddane osobnej weryfikacji

Prawie każdy tekst o NMN opowiada tę samą historię. Wygląda ona tak: NMN podnosi poziom NAD+, poziom NAD+ spada wraz z wiekiem, więc NMN przeciwdziała starzeniu. Ta historia brzmi przekonująco, ponieważ każde jej ogniwo z osobna wydaje się wiarygodne. Prawie nigdy nie poddaje się jej jednak weryfikacji, ponieważ jej trzy ogniwa są poparte bardzo różnymi dowodami.

Pierwsze ogniwo: Czy NMN podnosi poziom NAD+?

W przypadku markera we krwi odpowiedź brzmi: tak. W badaniu z podwójnie ślepą próbą i kontrolą placebo, przeprowadzonym wśród zdrowych starszych mężczyzn, stężenie NAD+ i produktów jego rozkładu we krwi wyraźnie wzrosło. Opisali to Igarashi i współpracownicy w czasopiśmie npj Aging (2022). Badanie trwało dwanaście tygodni, a wyniki oceniono u dwudziestu uczestników.

Pierwsze ogniwo zatem się broni. Jest jednak węższe, niż zwykle się je przedstawia: pomiarów dokonano we krwi. Nie odpowiada to na pytanie, czy i w jakim stopniu zmienia się jego poziom w mięśniach, wątrobie, tkance tłuszczowej lub mózgu. W przeglądzie opublikowanym w „Nature Metabolism” (2025) Vinten i współpracownicy wyraźnie zaznaczają, że opublikowanych danych o dynamice NAD+ w ludzkich tkankach wciąż jest niewiele.

Drugie ogniwo: Czy poziom NAD+ spada z wiekiem?

W tym miejscu łańcuch dowodowy załamuje się po raz pierwszy. W przeglądzie opublikowanym przez Peluso i współpracowników w „Nutrients” (2022) zestawiono dostępne pomiary z różnych gatunków i stwierdzono, że dowody na powszechny spadek związany z wiekiem są bardzo ograniczone i zazwyczaj dotyczą jednej tkanki lub jednego rodzaju komórek. U ludzi zmiany poziomu NAD+ w miarę starzenia się są jak dotąd słabo scharakteryzowane.

Przegląd Vintena i współpracowników (2025) ujmuje to podobnie powściągliwie: związany z wiekiem spadek poziomu NAD+ u ludzi zaobserwowano konsekwentnie jedynie w ograniczonej liczbie badań. Stwierdzenie przedstawiane jako oczywistość jest więc otwartym pytaniem badawczym.

Trzecie ogniwo: Czy wynika z tego odmłodzenie?

Trzecie ogniwo nie wytrzymuje próby. Nie wytrzymałoby jej nawet wtedy, gdyby dwa pierwsze ogniwa były prawdziwe, ponieważ ze wzrostu stężenia nie wynika żaden efekt, jeśli nie został on bezpośrednio zmierzony. Vinten i współpracownicy podsumowują stan badań klinicznych w „Nature Metabolism” (2025): dotychczasowe badania z udziałem ludzi wykazały ograniczoną skuteczność.

Właśnie ta luka między markerem a wynikiem jest miejscem, w którym rzetelna ocena rozmija się z reklamą. Reklama przytacza pierwsze ogniwo i wyciąga wniosek dotyczący trzeciego. Brakuje dowodów na takie przejście.

Jak substancja w ogóle uzyskuje dopuszczenie do obrotu w UE

Aby zrozumieć, dlaczego pozytywna opinia dotycząca bezpieczeństwa i dopuszczenie produktu do obrotu to dwie różne rzeczy, trzeba znać drogę, jaką nowa żywność pokonuje w UE. Składa się ona z czterech etapów, których kolejność jest ściśle określona.

Ścieżka postępowania zastosowana w przypadku NMN

Czwarty etap jest najczęściej pomijany. Nawet substancji, która pewnego dnia znajdzie się w wykazie unijnym, nie wolno od razu reklamować, przypisując jej określone działanie. W przypadku pokrewnego prekursora, chlorku rybozydu nikotynamidu, zasada ta obowiązuje od 2020 roku: składnik jest dopuszczony, ale nie ma zatwierdzonego oświadczenia o jego działaniu.

Dlaczego wyników badań na myszach nie można przenieść na ludzi

Popularność NMN wynika głównie z badań na zwierzętach. W modelach mysich na przestrzeni lat opisywano wyniki dotyczące metabolizmu, wytrzymałości i funkcji naczyń krwionośnych. To właśnie te wyniki pojawiają się w tekstach reklamowych jako dowód, zwykle bez podania gatunku zwierzęcia.

Przegląd badań autorstwa Vintena i współpracowników, opublikowany w „Nature Metabolism” (2025), wprost wskazuje na problem: przeniesienie wyników badań na gryzoniach na ludzi nie jest proste. To nie formalność, lecz kwestia konkretnych powodów.

Cztery powody, które dzielą mysz i człowieka

Pierwszy powód to długość życia. Mysz laboratoryjna żyje od dwóch do trzech lat. Interwencja, która działa u niej przez kilka miesięcy, odpowiada u człowieka okresowi, którego dotąd nie objęło żadne badanie.

Drugi powód to jednorodność genetyczna. Zwierzęta laboratoryjne są w dużej mierze identyczne i żyją w kontrolowanych warunkach. Ludzie różnią się genetyką, dietą, aktywnością fizyczną, snem i chorobami współistniejącymi, a każda z tych różnic może przesłonić niewielki efekt.

Trzeci powód to dawka. W badaniach na zwierzętach podaje się dawki w przeliczeniu na kilogram masy ciała, ale nie można ich liniowo przeliczyć na człowieka, ponieważ tempo metabolizmu i wydalanie różnią się między gatunkami.

Czwarty powód to model badawczy. W wielu badaniach na zwierzętach celowo wywołuje się niedobory lub stany chorobowe. Efekt, który wyrównuje sztucznie wywołany niedobór, niewiele mówi o zdrowej osobie, u której taki niedobór nie występuje.

Co faktycznie mierzono w badaniach z udziałem ludzi

Przeprowadzono badania z udziałem ludzi, ale były małe i krótkie, a ich wyniki są niespójne. Najczęściej cytowane jest wspomniane już badanie Igarashiego i współpracowników opublikowane w npj Aging (2022). Dobrze się nadaje jako przykład, ponieważ pokazuje obie strony: co się zmieniło, a co nie.

Badaniem objęto zdrowych starszych mężczyzn. Przeanalizowano dane dwudziestu uczestników, po dziesięciu w każdej grupie. W badaniu podawano 250 miligramów dziennie przez dwanaście tygodni. Informacje te opisują projekt badania i wyraźnie nie stanowią instrukcji dotyczącej przyjmowania.

Co się zmieniło

Stężenie NAD+ i jego produktów rozpadu we krwi wzrosło. W analizie wykazano również różnice w szybkości chodu i sile uścisku lewej dłoni. W tym badaniu substancja była dobrze tolerowana; nie zgłoszono poważnych działań niepożądanych.

Co się nie zmieniło

Lista punktów końcowych, w których nie stwierdzono różnic, jest dłuższa niż lista tych, w których je stwierdzono. Nie odnotowano wpływu na masę mięśni szkieletowych ani istotnych zmian składu ciała. Nie stwierdzono też wpływu na tkankę tłuszczową w wątrobie i jamie brzusznej ani na wrażliwość na insulinę i metabolizm cukrów.

Tak właśnie wygląda uczciwy obraz wyników badań. Jeden marker ulega zmianie, niektóre miary funkcjonalne zmieniają się wraz z nim w bardzo małej grupie, a większość mierzonych parametrów pozostaje bez zmian. Kto wyciąga z tego obietnicę długowieczności, nie czyta badania, lecz wykorzystuje jego tytuł.

Dochodzi jeszcze jedna kwestia, o której trzeba pamiętać w przypadku małych grup. Przy dwudziestu ocenianych osobach i wielu jednocześnie analizowanych punktach końcowych pojedynczy wyraźny wynik może łatwo pojawić się przypadkowo. Taki rezultat staje się wiarygodny dopiero po powtórzeniu badania na większych, niezależnych grupach.

Trzy prekursory NAD+ i ich bardzo różny status prawny

NMN nie jest jedynym prekursorem uczestniczącym w tym samym szlaku metabolicznym. Porównanie trzech najbardziej znanych pokazuje, że status prawny nie zależy od podobieństwa biochemicznego, lecz od tego, czy przeszły odpowiednią procedurę.

Najbardziej wymowna jest środkowa kolumna. Chlorek rybozydu nikotynamidu przeszedł procedurę i został dopuszczony do obrotu, a mimo to nie ma dla niego osobnego, dozwolonego oświadczenia zdrowotnego. Dopuszczenie składnika i możliwość reklamowania jego działania to dwie odrębne kwestie — w przypadku NMN brakuje obu.

Co test DNA może, a czego nie może powiedzieć w tej kwestii

W tym miejscu w wielu tekstach następuje przejście do produktu. Warto wyraźnie o tym powiedzieć, bo w tym przypadku takie przejście nie ma uzasadnienia: test DNA nie mierzy NAD+ ani nic nie mówi o działaniu suplementu diety.

Test śliny odczytuje określone pozycje w sekwencji DNA. Opisuje w ten sposób predyspozycje, które nie zmieniają się w ciągu życia. NAD+ natomiast odzwierciedla stan metaboliczny, który zmienia się z godziny na godzinę i wymagałby badania próbki krwi lub tkanki. To różne kategorie, a genotypu nie da się przeliczyć na poziom NAD+.

Raport genetyczny może pomóc w inny sposób. Opisuje predyspozycje związane z odżywianiem, aktywnością fizyczną i metabolizmem, dostarczając punktu wyjścia do podejmowania decyzji, które nie zależą od pojedynczej cząsteczki. To mniej, niż obiecuje reklama produktów longevity, ale można to zweryfikować. Dlatego test firmy mybody®x (MYBODY Lab GmbH) przedstawiamy tu wyraźnie nie jako odpowiedź na pytanie o NMN, lecz jako to, czym jest.

To rozróżnienie dotyczy również naszego artykułu Czym jest epigenetyka. Omawiamy w nim, jak regulowana jest aktywność genów i co można odczytać z testu śliny. Tutaj mowa o jednej substancji, jej statusie prawnym i stanie badań. Osoby, które chcą się dowiedzieć, co właściwie mierzą analizy genetyczne, znajdą te informacje w tamtym artykule.

Jak rozpoznać niedozwolone twierdzenie reklamowe

Najprzydatniejszą umiejętnością w tej dziedzinie nie jest wiedza specjalistyczna o NAD+, lecz wyczulenie na konstrukcję twierdzeń. Wystarczą cztery pytania, które sprawdzą się także w przypadku każdej innej obietnicy dotyczącej długowieczności.

Czwarty krok jest najszybszy, dlatego warto od niego zacząć. Nie wymaga specjalistycznej wiedzy i pozwala zweryfikować większość twierdzeń w kilka sekund.

Zwraca też uwagę dobór słów, które regularnie pojawiają się w tego typu tekstach: odmładzanie, wiek komórek, molekularny restart, źródło młodości. Żadne z nich nie jest mierzalną wartością. Zastępują informację o tym, co faktycznie zbadano, obrazem, który każdy rozumie, ale którego nikt nie może zweryfikować.

Ograniczenia: na jakie pytania ten artykuł nie odpowiada

Ten tekst porządkuje informacje, ale niczego nie zaleca. Nie twierdzi ani że NMN jest bezużyteczne, ani że jest użyteczne. Mówi, że obecnie nie udowodniono ani jednego, ani drugiego oraz że substancja ta nie może być tu wprowadzana do obrotu. To dwa różne twierdzenia, a drugie jest lepiej poparte.

Sytuacja prawna może się zmienić. Od maja 2026 r. dostępna jest opinia dotycząca bezpieczeństwa, ale decyzja Komisji Europejskiej jeszcze nie zapadła. Jeśli decyzja będzie sprzyjać dopuszczeniu, zmieni to możliwość wprowadzania produktu do obrotu, ale nie rozstrzygnie kwestii jego działania. Do sformułowania twierdzenia o działaniu potrzebna byłaby odrębna procedura i dane, których obecnie brakuje.

Wciąż istnieje luka w stanie badań, której ten artykuł nie może wypełnić. Brakuje dużych, długotrwałych badań na ludziach, prowadzonych przez niezależne grupy i oceniających wyniki istotne w życiu codziennym. Dopóki ich nie ma, każde twierdzenie o korzyściach pozostaje ekstrapolacją opartą na małych grupach i krótkich okresach obserwacji.

W przypadku produktów mybody®x nadal obowiązuje zastrzeżenie z rozdziału dziesiątego. Żaden test z oferty nie mierzy poziomu NAD+, żaden nie bada działania suplementu i żaden nie odpowiada na pytanie, z którym trafiłeś na tę stronę. Odpowiedź na nie będzie możliwa dopiero po uzyskaniu wyników badań, których jeszcze nie ma.

Co jest istotne w tym temacie

Na początku pojawiło się pytanie o działanie NMN. W świetle obecnego stanu wiedzy nie da się na nie odpowiedzieć, a to samo w sobie jest odpowiedzią: substancja, dla której w UE nie ma ani jednego zatwierdzonego oświadczenia zdrowotnego i której nie ma na unijnym wykazie, nie może być reklamowana jako działająca.

Z tego artykułu pozostaje nie tyle wniosek dotyczący NMN, ile narzędzie. Łańcuch łączący marker, starzenie się i odmładzanie pojawia się przy każdej nowej substancji z dziedziny długowieczności, zwykle z podmienioną nazwą cząsteczki. Kto raz rozłoży go na części, następnym razem rozpozna jego konstrukcję, zanim w ogóle przeczyta nazwę.

Dlatego konkretnym następnym krokiem nie jest zakup, lecz nawyk: przy kolejnym twierdzeniu o działaniu najpierw sprawdź, czy istnieje dla niego zatwierdzone oświadczenie zdrowotne. Zajmie to minutę i odpowie na więcej pytań niż lektura jakiegokolwiek badania.

Często zadawane pytania

Źródła

1. Verbraucherzentrale: NAD i NMN w suplementach diety? (stan na 16 stycznia 2026 r.) – verbraucherzentrale.de
2. Federalny Urząd Ochrony Konsumentów i Bezpieczeństwa Żywności: Nowa żywność – Novel Foods (dostęp: 2026) – bvl.bund.de
3. Panel EFSA ds. Żywienia, Nowej Żywności i Alergenów Pokarmowych: Safety of beta-nicotinamide mononucleotide (β-NMN) … EFSA Journal, przyjęto 4 marca 2026 r., opublikowano 11 maja 2026 r. – efsa.onlinelibrary.wiley.com
4. Komisja Europejska: Unijny wykaz dopuszczonych nowych rodzajów żywności, rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2470 (dostęp: 2026) – food.ec.europa.eu

Twierdzenia dotyczące statusu NMN jako nowej żywności, braku zatwierdzonych oświadczeń zdrowotnych i braku podstaw do potwierdzenia twierdzeń o eliksirze młodości opierają się na [1]. Definicja nowej żywności, data graniczna 15 maja 1997 r., obowiązek uzyskania zezwolenia przed wprowadzeniem do obrotu oraz rola unijnego wykazu pochodzą z [2]. Data przyjęcia opinii, 4 marca 2026 r., data publikacji, 11 maja 2026 r., oceniana maksymalna ilość 300 miligramów dziennie, zaklasyfikowanie jako źródła nikotynamidu oraz wyraźne zastrzeżenie, że nie oceniano skuteczności, pochodzą z [3]. Sprawdzono w [4], że NMN nie figuruje w unijnym wykazie. Informacje o badaniu: dawce 250 miligramów dziennie przez dwanaście tygodni, dwudziestu ocenionych uczestnikach oraz zmienionych i niezmienionych punktach końcowych, pochodzą z pracy Igarashiego i współautorów opublikowanej w npj Aging (2022); twierdzenia dotyczące stanu wiedzy o ludziach pochodzą z przeglądów Peluso i współautorów w Nutrients (2022) oraz Vintena i współautorów w Nature Metabolism (2025); informacja o dopuszczeniu chlorku rybozydu nikotynamidu pochodzi z rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/16 z 10 stycznia 2020 r. Te cztery źródła przypisano w tekście autorom lub miejscu publikacji i rokowi, dlatego nie ma ich na liście. Informacje o cenie, wariantach genów, liczbie raportów, rodzaju próbki i laboratorium pochodzą ze strony produktu mybody®x, sprawdzonej 27.08.2026; podane czasy realizacji są zgodne z ogólną wytyczną dotyczącą testów DNA. Wszystkie źródła otwarto i sprawdzono 28.08.2026.