Ile kalorii dziennie, żeby schudnąć: jak ustalić swoją liczbę
ca. 17 Minuten

Najważniejsze informacje w skrócie
Nie ma jednej, uniwersalnej liczby kalorii, która pozwoli schudnąć. Jest za to sposób obliczania: Twoje całkowite zapotrzebowanie na energię to podstawowa przemiana materii pomnożona przez współczynnik aktywności - a liczba kalorii na odchudzanie jest od niego niższa. Według IQWiG podczas odchudzania najważniejsze jest spożywanie mniejszej ilości energii, niż się jej zużywa.
W jednej kwestii trzeba zachować szczerość: materiały źródłowe nie podają stałej wartości określającej, jak duży powinien być optymalny deficyt. Podają natomiast wyniki badań - od około 3 do 8 kilogramów w ciągu 6 do 12 miesięcy, średnio około 5 do 6 kilogramów. Na tej podstawie można określić rząd wielkości i właśnie to ten artykuł przedstawia w przejrzysty sposób.
Najpierw poznasz wartość wyjściową, potem dowiesz się, jak interpretować deficyt, a następnie przejdziesz cztery kroki do ustalenia własnej liczby. Dalej omówimy trzy powszechne błędne przekonania, kwestię tego, czy analiza genetyczna może pomóc, a na koniec to, czego obliczenia systematycznie nie uwzględniają.
Czego dowiesz się z tego artykułu
1. Co jest ważne podczas odchudzania
2. Wartość wyjściowa: całkowite zapotrzebowanie na energię
3. Jak duży powinien być deficyt
4. Twoja liczba w czterech krokach
5. Trzy błędne przekonania na temat dziennej liczby kalorii
6. Czy analiza genetyczna może Ci pomóc
7. Co jest realistyczne w ciągu 6 do 12 miesięcy
8. Gdzie obliczenia mają swoje ograniczenia
9. Twoja liczba i co z nią zrobić
Najczęściej zadawane pytania
Źródła
Co jest ważne podczas odchudzania
Pytanie o właściwą liczbę kalorii brzmi tak, jakby była to liczba z jakiejś tabeli. Nie ma jej tam. Istnieje pewna zasada - i na jej podstawie można wyliczyć Twoją indywidualną wartość.
“
„W odchudzaniu najważniejsze jest, by spożywać mniej energii, niż się jej zużywa”.
Instytut Jakości i Efektywności w Ochronie Zdrowia (IQWiG)
Programy i leki na odchudzanie, stan na 2022 rok
To zdanie brzmi banalnie i właśnie na tym polega jego siła. Mówi też bowiem, co nie jest decydujące: nie godzina ostatniego posiłku, nie kolejność składników odżywczych, nie pojedynczy zakazany produkt. Decydujący jest bilans w czasie.
Z tego wynika struktura każdego sensownego obliczenia. Po jednej stronie jest Twoje zużycie energii, po drugiej jej podaż. Twoja liczba kalorii na odchudzanie to podaż niższa niż zużycie - a żeby ją określić, musisz najpierw poznać swoje zużycie.
Dlaczego uogólnione liczby wprowadzają w błąd
W poradnikach pojawiają się takie wartości jak 1500 kilokalorii dla kobiet i 2000 dla mężczyzn. Są to średnie dla bardzo dużej grupy. Nie pasują do nikogo w szczególności, a dla wielu osób są nawet dalekie od rzeczywistości.
Dwie osoby o tej samej masie ciała mogą mieć zupełnie inne zapotrzebowanie energetyczne – ze względu na wiek, masę mięśniową, a przede wszystkim codzienną aktywność fizyczną. Dlatego przyjmując uśrednioną wartość, obliczasz zapotrzebowanie zbyt wysoko albo zbyt nisko. W obu przypadkach prowadzi to do frustracji, choć z różnych powodów.
Samodzielne obliczenie nie jest skomplikowane: dwie wartości, mnożenie i odjęcie. Zajmuje pięć minut i daje wynik dopasowany do Ciebie, a nie do statystycznej średniej.
Twoja wartość wyjściowa: całkowite zapotrzebowanie energetyczne
Całkowite zapotrzebowanie energetyczne to ilość energii potrzebna do utrzymania masy ciała. Składa się z dwóch czynników: podstawowej przemiany materii i współczynnika aktywności, czyli wartości PAL.
Według Niemieckiego Towarzystwa Żywienia podstawową przemianę materii oblicza się ze wzoru uwzględniającego masę ciała i wiek: dla kobiet (0,047 × kg − 0,01452 × wiek + 3,21) × 239, dla mężczyzn (0,047 × kg + 1,009 − 0,01452 × wiek + 3,21) × 239. Otrzymany wynik pomnóż przez wartość PAL odpowiednią dla Twojej aktywności.
Wartość PAL to element, który oceniasz samodzielnie – i właśnie przy nim pojawia się najwięcej błędów. Poniższe zestawienie pokazuje, co oznaczają poszczególne poziomy i jak bardzo wpływają na wynik. Przykładowe obliczenia opierają się na podstawowej przemianie materii wynoszącej 1392 kilokalorie.
| Kryterium | Praca biurowa | Pozycja siedząca i stojąca na zmianę | Przeważnie w ruchu lub w pozycji stojącej |
|---|---|---|---|
| Wartość PAL według DGE | 1,4–1,5 | 1,6–1,7 | 1,8–1,9 |
| Całkowite zapotrzebowanie przy podstawowej przemianie materii wynoszącej 1392 kcal | około 1950–2090 kcal | około 2230–2370 kcal | około 2510–2640 kcal |
| Dodatek za regularne uprawianie sportu | +0,3 przy 30–60 minutach przez 4–5 dni w tygodniu | +0,3 w tych samych warunkach | +0,3 w tych samych warunkach |
| Najczęstszy błąd w ocenie | Zawyżona wartość, bo doliczane są codzienne dojazdy | Pomylenie z poziomem pracy biurowej w dniach pracy z domu | Zaniżona wartość, bo daną aktywność uznaje się za normalną |
| Wpływ na liczbę kalorii przy odchudzaniu | Wartość o jeden poziom za wysoka oznacza około 280 kcal za dużo dziennie | Pomyłka o jeden poziom oznacza różnicę około 280 kcal w jedną lub drugą stronę | Wartość o jeden poziom za niska oznacza niepotrzebnie zaniżone obliczenia |
Wartości PAL i dodatek za sport: Niemieckie Towarzystwo Żywienia (DGE). Przykładowe obliczenia opierają się na podstawowej przemianie materii wynoszącej 1392 kcal i są zaokrąglone. Dwa ostatnie wiersze zawierają redakcyjne objaśnienia, a nie dane DGE.
Ostatnie zdanie wyjaśnia, dlaczego warto zachować tu większą staranność niż przy jakimkolwiek dopracowywaniu wzoru. Błędnie dobrany poziom PAL zmienia wynik o kilkaset kilokalorii - czyli o więcej, niż wynosi typowy deficyt.
Jeśli chcesz krok po kroku prześledzić sposób obliczania całkowitego zapotrzebowania, znajdziesz go szczegółowo w naszym artykule Jak obliczyć swoje zapotrzebowanie na kcal. Tutaj wystarczy wynik: wartość, która pozwala utrzymać wagę.
Jak duży powinien być deficyt
W tym miejscu wiele poradników staje się nieprecyzyjnych, a my stawiamy sprawę uczciwie: źródła wykorzystane w tym artykule nie podają konkretnej liczby określającej idealny dzienny deficyt. Często przytaczana orientacyjna wartość 500 kilokalorii pojawia się w wielu tekstach, ale nie w cytowanych tu źródłach - dlatego nie przedstawiamy jej jako potwierdzonej.
Źródła podają wyniki. Według IQWiG osoby uczestniczące w ustrukturyzowanych programach odchudzania schudły w ciągu 6 do 12 miesięcy od około 3 do 8 kilogramów, średnio około 5 do 6 kilogramów (stan na 2022 r.). Na tej podstawie można określić przybliżony rząd wielkości.
Co te liczby oznaczają w skali tygodnia
Rozłóż średnią utratę 5 do 6 kilogramów na okres od pół roku do roku. Otrzymasz około pół kilograma do jednego kilograma miesięcznie, rozłożone na wiele tygodni. To znacznie mniej, niż większość osób zakłada na początku - i znacznie więcej, niż osiągają, gdy po czterech tygodniach zniechęceni rezygnują.
Wynika z tego, że lepiej wybrać umiarkowany deficyt niż drastyczny. Deficyt, którego udaje ci się trzymać przez sześć miesięcy, jest lepszy niż taki, którego trzymasz się przez trzy tygodnie - nawet jeśli ten drugi na papierze wydaje się szybszy.
Praktyczny wniosek: ustal deficyt tak, aby ilość jedzenia, która z niego wynika, dała się utrzymać bez codziennej walki. Od razu zaplanuj też punkt kontrolny po czterech tygodniach, w którym skorygujesz plan w górę lub w dół, w zależności od tego, co pokaże waga.
Obowiązuje również dolna granica. Bardzo niskie spożycie utrzymywane przez dłuższy czas wymaga nadzoru lekarza, a nie samodzielnego działania. Jeśli własne obliczenia wskazują wartość znacznie poniżej podstawowej przemiany materii, oznacza to, że obliczenia są błędne albo plan jest zbyt ambitny.
W skrócie
Źródła wykorzystane w tym artykule nie podają jednej uniwersalnej wartości idealnego dziennego deficytu kalorycznego. Wskazują natomiast osiągane rezultaty: według IQWiG uczestnicy badań nad ustrukturyzowanymi programami odchudzania schudli w ciągu 6–12 miesięcy około 3–8 kilogramów, średnio około 5–6 kilogramów. Odpowiada to umiarkowanemu deficytowi względem własnego całkowitego zapotrzebowania energetycznego, który można utrzymać na stałe – a nie drastycznemu ograniczeniu na kilka tygodni.
Poznaj swoją wartość w czterech krokach
Kolejność kroków nie jest tu przypadkowa: każdy z nich opiera się na wyniku poprzedniego. Przygotuj masę ciała, wiek i kalkulator, a całe obliczenie zajmie mniej niż dziesięć minut.
Oblicz podstawową przemianę materii
Podstaw swoją aktualną masę ciała w kilogramach i wiek do odpowiedniego wzoru. Kobiety: (0,047 × kg − 0,01452 × wiek + 3,21) × 239. Mężczyźni: (0,047 × kg + 1,009 − 0,01452 × wiek + 3,21) × 239. Otrzymasz podstawową przemianę materii w kilokaloriach na dobę – energię, której organizm potrzebuje w całkowitym spoczynku.
Realistycznie oceń współczynnik PAL
Wybierz poziom odpowiadający Twojej codziennej pracy, a nie najlepszemu dniu. Praca biurowa odpowiada wartości 1,4–1,5, nawet jeśli biegasz dwa razy w tygodniu – uwzględnia to osobny dodatek za sport w wysokości 0,3 jednostki przy treningach trwających od 30 do 60 minut, przez 4–5 dni w tygodniu. W razie wątpliwości wybierz niższy poziom: zbyt wysoki współczynnik PAL to najczęstszy powód, dla którego poprawnie wykonane obliczenia nie przynoszą efektów.
Oblicz całkowite zapotrzebowanie i ustal deficyt
Pomnóż podstawową przemianę materii przez współczynnik PAL – otrzymasz całkowite zapotrzebowanie energetyczne, czyli wartość, przy której utrzymujesz masę ciała. Twoja wartość na odchudzanie jest niższa. Zastosuj umiarkowany deficyt, uwzględniając ilość jedzenia, którą jesteś w stanie utrzymać przez wiele miesięcy, i nie schodź poniżej podstawowej przemiany materii z kroku 1.
Sprawdź po czterech tygodniach i skoryguj
Waż się w tych samych warunkach – tego samego dnia tygodnia, o tej samej porze, przed śniadaniem – a po czterech tygodniach oceń trend, nie pojedynczy wynik. Jeśli nic się nie zmienia, szacunek z kroku 2 był prawdopodobnie za wysoki. Jeśli masa spada zbyt szybko, obniżka z kroku 3 była za duża. W obu przypadkach wprowadź niewielką korektę i ponownie sprawdź wynik po czterech tygodniach.
Czwarty krok pomija większość osób – a to właśnie on pozwala przekształcić szacunek w wiarygodną wartość. Wzór daje wartość początkową, a waga pozwala ją skorygować. Dopiero połączenie obu daje Twoje rzeczywiste zapotrzebowanie kaloryczne.
Wskazówka dotycząca ważenia: dobowe wahania masy ciała o jeden lub dwa kilogramy są normalne i nic nie mówią o Twoich postępach. Wynikają z ilości płynów, spożycia soli i trawienia. Wartość pomiaru można ocenić dopiero po kilku tygodniach – dlatego sprawdzaj ją co cztery tygodnie, zamiast ważyć się codziennie.
Trzy błędne przekonania o dziennym zapotrzebowaniu kalorycznym
Wokół liczenia kalorii utrzymują się przekonania, które prowadzą albo do drastycznych działań, albo do przedwczesnej rezygnacji. Trzy z nich warto sprostować.
Czy analiza genetyczna może Ci pomóc
Powyższe obliczenia podają konkretną liczbę. Nie odpowiadają jednak na pytanie, czym ją wypełnić – czy lepiej tolerujesz więcej węglowodanów, czy więcej tłuszczu oraz jak Twoje ciało reaguje na trening wytrzymałościowy lub siłowy. Właśnie tym zajmują się analizy genetyczne i właśnie tutaj warto uczciwie rozważyć ich zalety i ograniczenia.
Ważna jest kolejność: najpierw obliczenia, a dopiero potem ewentualna analiza. Kto zaczyna od testu, a nie ustala bilansu, kończy z mnóstwem informacji o własnych predyspozycjach, ale nadal bez liczby, która mogłaby być punktem odniesienia.
Warto, jeśli …
… wypróbowałeś już kilka sposobów odżywiania i chcesz wiedzieć, dlaczego jeden z nich przyszedł Ci łatwiej niż inny.
… planujesz długofalowo i chcesz wdrażać wyniki przez kilka miesięcy, a nie przez dwa tygodnie.
… wolisz jednorazową analizę od trwającej subskrypcji – warianty genetyczne już się nie zmienią.
Raczej nie, jeśli …
… szukasz liczby kalorii: żaden test DNA nie obliczy Twojego zapotrzebowania energetycznego, może to zrobić tylko wzór uwzględniający masę ciała, wiek i aktywność.
… potrzebujesz szybkich rezultatów: od wysłania próbek do otrzymania wyników mija kilka tygodni, a w tym czasie i tak zaczynasz od obliczeń.
… oczekujesz gwarancji: analiza pokazuje predyspozycje, ale nie przewiduje sukcesu w odchudzaniu i nie zastępuje bilansu energetycznego.

WeightLoss | Test DNA SLIM
Analizuje ponad 80 wariantów genetycznych i dostarcza 24 raporty w pięciu rozdziałach, między innymi na temat reakcji na tłuszcze i węglowodany oraz dostosowania do aktywności fizycznej. Czego test nie robi: nie oblicza Twojego zapotrzebowania kalorycznego i nie zastępuje obliczeń przedstawionych w tym artykule. Nie stawia diagnozy ani nie przewiduje powodzenia odchudzania. Metoda: genotypowanie SNP obejmujące ponad 700 000 SNP, bez sekwencjonowania całego genomu.
Cena: 169,00 € · Rodzaj próbki: próbka śliny · Czas realizacji: wysyłka zestawu 1–3 dni robocze, analiza laboratoryjna 15–25 dni roboczych od otrzymania próbki · Laboratorium: certyfikowana zgodnie z normą ISO analiza laboratoryjna w Niemczech
O teście WeightLoss SLIMWszystkie informacje o cenach i zakresie usług aktualne na 5 sierpnia 2026 r. Ceny i zakres usług mogą się zmieniać; zawsze obowiązują informacje na stronie danego produktu.
Co jest realne w ciągu 6–12 miesięcy
Dane z badań nie są obietnicą dotyczącą indywidualnego przypadku, ale stanowią najlepszy dostępny punkt odniesienia przy formułowaniu własnych oczekiwań. Wyniki przytoczone przez IQWiG zapewniają taki punkt odniesienia.
Uczestnicy ustrukturyzowanych programów odchudzania schudli w ciągu 6–12 miesięcy około 3–8 kilogramów, średnio około 5–6 kilogramów. Programy z użyciem preparatów dietetycznych prowadziły do większej utraty masy ciała, wynoszącej około 10–15 kilogramów. Osoby, które dodatkowo były aktywne fizycznie, po dwunastu miesiącach schudły o prawie dwa kilogramy więcej niż osoby, które zmieniły tylko dietę (IQWiG, stan na 2022 r.).
Jak odnieść te liczby do siebie
Przedział od 3 do 8 kilogramów jest przy tym niemal ważniejszy niż średnia. Pokazuje, jak różnie ludzie reagują na to samo postępowanie – i że wynik z dolnego końca przedziału nie oznacza osobistej porażki, lecz mieści się w zaobserwowanym zakresie.
Znacznie wyższe wartości dotyczące preparatów dietetycznych również należy interpretować ostrożnie. Odnoszą się do programów prowadzonych pod nadzorem i nie mówią nic o tym, jaka część utraty masy ciała utrzymuje się po zakończeniu programu. Wspomniany przez IQWiG efekt jo-jo stanowi tu istotne zastrzeżenie.
A prawie dwa kilogramy dzięki aktywności fizycznej to być może najbardziej praktyczna ze wszystkich liczb. To na tyle mało, by nie przedstawiać sportu jako cudownego środka, i na tyle dużo, by go nie pomijać. Przy okazji regularna aktywność fizyczna zmienia Twój wskaźnik PAL, a tym samym wartość wyjściową obliczeń.
Gdzie obliczenia mają swoje granice
Pierwsze ograniczenie tkwi w samej formule. Uwzględnia tylko masę ciała i wiek, a nie skład ciała. Dwie osoby o tej samej wadze, ale różnej masie mięśniowej, otrzymują ten sam wynik podstawowej przemiany materii, mimo że w rzeczywistości jest ona różna.
Drugie ograniczenie dotyczy spożycia kalorii. Wartości podawane na opakowaniach są średnie i uwzględniają prawnie dopuszczalne odchylenia, porcje są szacowane, a olej na patelni regularnie umyka uwadze. Przy niewielkim deficycie błędy w szacunkach mogą go całkowicie zniwelować.
Trzecie ograniczenie dotyczy czasu. Wartość PAL się zmienia, często niezauważalnie: zmiana pracy na zdalną, przerwa spowodowana kontuzją, przeprowadzka i krótszy dojazd do pracy. Liczba, która była właściwa w styczniu, może być już nieaktualna w czerwcu – dlatego warto regularnie ją sprawdzać, zamiast obliczać tylko raz.
Pierwsze trzy ograniczenia nie oznaczają, że należy zrezygnować z obliczeń – ale warto właściwie je interpretować. Dają przybliżoną wartość, a nie dokładny wynik. Osoba, która traktuje ją jako przybliżenie i koryguje na podstawie zmian, zajdzie dalej niż ktoś, kto planuje z dokładnością do dziesięciu kilokalorii i rezygnuje z całej metody po pierwszym błędzie szacunkowym.
Jest też czwarta granica: są sytuacje, w których takie obliczenia nie są dobrym punktem wyjścia. Przy istniejących chorobach, w ciąży i podczas karmienia piersią, przy zaburzeniach odżywiania w przeszłości lub niezamierzonej utracie wagi należy skonsultować tę kwestię z lekarzem – zamiast polegać na formule z internetu.
Twoja liczba i co z nią zrobić
Nie ma jednej liczby kalorii odpowiedniej dla wszystkich, a szukanie takiej wartości zajmuje więcej czasu niż samodzielne obliczenia. Podstawowa przemiana materii pomnożona przez wartość PAL daje zapotrzebowanie, a umiarkowany deficyt – Twoją docelową liczbę kalorii.
Ta liczba stanowi wiarygodny punkt wyjścia. Nie zapewnia jednak dokładności co do kilokalorii – uwzględnia zbyt wiele szacunków. Dlatego sprawdzenie zmian po czterech tygodniach nie jest dodatkiem, lecz drugim elementem metody.
Twój konkretny następny krok: oblicz dziś podstawową przemianę materii, wybierz poziom PAL o jeden stopień niższy, niż wynikałoby z Twojej oceny, i zapisz datę oraz wagę początkową. Za cztery tygodnie będziesz wiedzieć, czy ta liczba jest właściwa – a to więcej, niż może Ci powiedzieć jakiekolwiek ogólne zalecenie.
Najczęściej zadawane pytania
Ile kalorii dziennie powinienem spożywać, żeby schudnąć?
Nie ma jednej wartości odpowiedniej dla wszystkich. Oblicz swoje całkowite zapotrzebowanie energetyczne, mnożąc podstawową przemianę materii przez współczynnik PAL, i ustal umiarkowanie niższe spożycie energii. Według IQWiG przy odchudzaniu najważniejsze jest spożywanie mniejszej ilości energii, niż się jej zużywa – a nie to, jak duża jest ta różnica. Po czterech tygodniach zmiana masy ciała pokaże, czy przyjęta wartość jest odpowiednia.
Ile kilogramów mogę schudnąć w ciągu sześciu miesięcy?
Według IQWiG uczestnicy badań nad ustrukturyzowanymi programami odchudzania schudli w ciągu 6–12 miesięcy od około 3 do 8 kilogramów, średnio około 5–6 kilogramów. Programy wykorzystujące dietę opartą na produktach zastępujących posiłki przyniosły spadek masy ciała o około 10–15 kilogramów. Tak duża rozpiętość pokazuje, jak różnie ludzie reagują na to samo podejście (stan na 2022 r.).
Czy deficyt 500 kalorii dziennie jest odpowiedni?
Ta powszechnie stosowana zasada nie znajduje jednak potwierdzenia w źródłach wykorzystanych w tym artykule – dlatego nie przedstawiamy jej jako potwierdzonego faktu. Zamiast przyjmować stałą wartość, lepiej ustalić deficyt, który uda Ci się utrzymać przez miesiące i który nie obniży spożycia poniżej poziomu podstawowej przemiany materii. To, czy jest odpowiedni, pokaże zmiana masy ciała w ciągu czterech tygodni.
Dlaczego nie chudnę mimo deficytu kalorycznego?
Najczęstszą przyczyną jest zbyt wysoki współczynnik PAL: pomyłka o jeden poziom zmienia wynik o kilkaset kilokalorii dziennie. Drugą częstą przyczyną są błędy w szacowaniu spożycia – wielkości porcji, olej używany do gotowania, napoje. Trzecią jest zbyt krótki okres obserwacji: dwa tygodnie mieszczą się w granicach normalnych wahań masy ciała.
Czy sport pomaga schudnąć bardziej niż jedzenie mniejszych porcji?
W badaniach przywołanych przez IQWiG osoby aktywne fizycznie po dwunastu miesiącach schudły o niespełna dwa kilogramy więcej niż osoby, które zmieniły tylko sposób odżywiania (stan na 2022 r.). Aktywność fizyczna mierzalnie wzmacnia więc efekt, ale nie zastępuje bilansu energetycznego. Ponadto regularny sport podnosi Twój współczynnik PAL o 0,3 jednostki, jeśli jesteś aktywny/-a przez 30–60 minut przez 4–5 dni w tygodniu.
Liczba jest już ustalona – czym ją wypełnisz?
Twoje zapotrzebowanie kaloryczne wynika ze wzoru. Nie mówi on, jak Twój organizm reaguje na tłuszcze, węglowodany i trening – do tego służy analiza genetyczna. Nie zastępuje ona obliczeń, lecz je uzupełnia.
Zobacz WeightLoss SLIM NutriCare INFINITYTo może Cię również zainteresować
→ Zdrowo schudnąć, a nie szybko: co naprawdę działa
Co kryje się za tą liczbą: tempo, praktyczność na co dzień i radzenie sobie z niepowodzeniami.
→ Wolny metabolizm: co robić, gdy dieta i ćwiczenia nie przynoszą efektów?
Gdy mimo dokładnego liczenia przez miesiące nic się nie zmienia.
Źródła
- Instytut Jakości i Efektywności Opieki Zdrowotnej (IQWiG): Programy i leki wspomagające odchudzanie, stan na 2022 r. — gesundheitsinformation.de
- Niemieckie Towarzystwo Żywieniowe (DGE): Wybrane pytania i odpowiedzi dotyczące podaży energii — dge.de
- Instytut Jakości i Efektywności Opieki Zdrowotnej (IQWiG): Przyczyny otyłości, stan na 2022 r. — gesundheitsinformation.de
Cytat dotyczący zasady odchudzania, spadek masy ciała o 3 do 8, czyli średnio o 5 do 6 kilogramów w ciągu 6 do 12 miesięcy, 10 do 15 kilogramów w przypadku diety w formie preparatów, niespełna dwa kilogramy dzięki aktywności fizycznej oraz stwierdzenie dotyczące efektu jo-jo pochodzą ze źródła [1]. Oba wzory na spoczynkowe tempo metabolizmu, wszystkie poziomy PAL oraz dodatek 0,3 jednostki za uprawianie sportu opierają się na źródle [2]. Informacja, że masa mięśniowa, wiek i wzrost wpływają na spoczynkowe tempo metabolizmu, pochodzi ze źródła [3]. Przykładowe obliczenia wykonano na podstawie tych danych i zaokrąglono. Żadne z trzech źródeł nie podaje wartości dziennego deficytu kalorycznego; odpowiednie stwierdzenie w artykule zostało oznaczone jako wniosek redakcyjny. Informacje o produktach pochodzą ze stron produktowych mybody®x, odwiedzonych 5 sierpnia 2026.
Zespół redakcyjny i ekspertów mybody®x
Nauka o żywieniu Metabolizm energetyczny Nutrigenetyka
Ten artykuł został przygotowany i merytorycznie zweryfikowany przez zespół redakcyjny i ekspertów mybody®x. Zespół łączy wiedzę z zakresu nutrigenetyki, mikrobiomu i nauki o jelitach, interpretacji analiz krwi, nauki o żywieniu i diagnostyki laboratoryjnej.
Opublikowano 5 sierpnia 2026 · Ostatnia aktualizacja: 5 sierpnia 2026
Informacja medyczna: Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia. W przypadku istniejących schorzeń, ciąży i karmienia piersią, przebytej historii zaburzeń odżywiania lub niezamierzonej utraty masy ciała zmiana sposobu odżywiania powinna odbywać się pod nadzorem lekarza.

