Niedobór witaminy D a jelita: co utrudnia jej wchłanianie
26 września 2026ok. 16 minutod zespołu redakcyjnego i eksperckiego mybody®x
Najważniejsze informacje w skrócie
Witamina D rozpuszcza się w tłuszczach, czyli rozpuszcza się w tłuszczu. Badania wykazały, że jelita lepiej ją wchłaniały, gdy posiłek zawierał tłuszcz, ale wchłanianie zachodziło również bez niego. U osób z przewlekłymi zapaleniami jelit i celiakią (w której jelito cienkie reaguje na gluten) poziom witaminy D był niższy niż u osób z grupy porównawczej. Geny wpływają na jej poziom jako jeden z kilku czynników.
Po posiłku zawierającym tłuszcz szczytowy poziom witaminy D3 we krwi po 12 godzinach był o 32% wyższy niż po posiłku bez tłuszczu (Dawson-Hughes i in., 2015).
W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki, narządu trawiennego w górnej części brzucha, nie stwierdzono większego ryzyka niedoboru niż u osób z grupy porównawczej (Martínez-Moneo i in., 2016).
Lekarz rodzinny ustali, czy za niskim wynikiem stoi choroba jelit; aktualny poziom pokaże badanie krwi.
W tym artykule
Jaki udział mają jelita w Twoim poziomie witaminy D?
Jelita wchłaniają witaminę D, którą spożywasz lub przyjmujesz w postaci preparatu. Jednak według szacunków Instytutu Roberta Kocha (RKI) za największą część zaopatrzenia odpowiada synteza własna, czyli wytwarzanie witaminy we własnym organizmie: 80–90% (Rabenberg i Mensink, 2016).
Witamina D należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) opisuje, co to oznacza dla jej magazynowania, w odpowiedziach dotyczących witaminy D:
Potwierdzone źródło
„Ponieważ witamina D rozpuszcza się w tłuszczach, może być bardzo dobrze magazynowana w organizmie.”
Federalny Instytut Oceny Ryzyka
Wybrane pytania i odpowiedzi dotyczące witaminy D, FAQ z 30 grudnia 2025 r.
Główne miejsca magazynowania to według BfR (2025) tkanka tłuszczowa i mięśniowa, mniejsze ilości znajdują się w wątrobie. Silva i Furlanetto zbadali w 2018 roku, jak witamina D dostaje się do organizmu, w przeglądzie systematycznym, czyli analizie zbierającej odpowiednie badania dotyczące danego zagadnienia. Spośród 2069 przeanalizowanych prac uwzględnili 46.
Wyniki: witamina D wchłaniała się lepiej, gdy była przyjmowana wraz z posiłkiem zawierającym tłuszcz. Wchłanianie zachodziło jednak także bez tłuszczu. Czynniki zmieniające wchłanianie cholesterolu zmieniały również wchłanianie witaminy D. Autorzy uznają, że dokładny sposób jej przenikania przez ścianę jelita nie został ostatecznie wyjaśniony, a dostępne dane są skąpe. Dlatego w kolejnych rozdziałach omówiono to, co zmierzono w badaniach z udziałem ludzi.
Stan zaopatrzenia organizmu ocenia się na podstawie stężenia 25(OH)D, czyli zapasowej formy witaminy D we krwi, wyrażonego w nmol/l (nanomolach na litr). RKI podaje: „Przy stężeniu 25(OH)D w surowicy > 50 nmol/l uznaje się, że zaopatrzenie organizmu jest wystarczające”. Wartości od 30 do poniżej 50 nmol/l „wskazują na suboptymalne zaopatrzenie organizmu”. Wartości poniżej 30 nmol/l wskazują, według RKI, „na niedostateczne zaopatrzenie organizmu w witaminę D” (Rabenberg i Mensink, 2016).
Odsetek dorosłych z takim poziomem pokazuje badanie RKI DEGS1, w którym wzięło udział 6995 osób w wieku od 18 do 79 lat: u 30,2% stężenie wynosiło mniej niż 30 nmol/l (Rabenberg i Mensink, 2016). Dane pochodzą z lat 2008-2011.
Co ogranicza wchłanianie witaminy D w jelitach?
Przebadano pięć możliwych czynników i nie każdy potwierdza przypuszczenia. W przypadku trzustki nie stwierdzono większego ryzyka niż u osób z grupy porównawczej.
Warianty genetyczne, czyli różnice w materiale genetycznym między ludźmi, wpływają z kolei na ogólny poziom witaminy D; w badaniu tym nie mierzono jej wchłaniania w jelitach. Każdy z poniższych punktów omówiono według tego samego schematu: najpierw główna teza, potem badanie, a na końcu jego znaczenie.
Czy posiłek bez tłuszczu ogranicza wchłanianie witaminy D?
Według badania randomizowanego tak: po posiłku zawierającym tłuszcz poziom był wyższy niż po posiłku bez tłuszczu.
Co pokazuje badanie: Dawson-Hughes i in. (2015) podawali 50 zdrowym starszym osobom preparat witaminy D3 do posiłku, losowo przydzielając uczestników do grup. Gdy 30% energii z posiłku pochodziło z tłuszczu, szczytowe stężenie witaminy D3 w osoczu krwi po 12 godzinach było o 32% wyższe niż po posiłku bez tłuszczu. Rodzaj tłuszczu nie miał na to wpływu: stosunek kwasów tłuszczowych jednonienasyconych do wielonienasyconych nie zmieniał wchłaniania.
Mniejsze badanie wskazuje w tym samym kierunku. Mulligan i Licata (2010) obserwowali 17 pacjentek i pacjentów z poradni chorób kości, u których poziom nie wzrósł podczas leczenia. Po tym, jak zaczęli przyjmować witaminę D do największego posiłku w ciągu dnia, po dwóch-trzech miesiącach jej poziom zapasowy był wyższy o około 50%.
Co to oznacza: Zastrzeżenie „Przecież już przyjmuję witaminę D” jest uzasadnione, ale nie odpowiada na pytanie, do którego posiłku należy ją przyjmować. Pierwszy wynik pochodzi od zdrowych osób, dotyczy więc także osób bez chorób jelit. Ograniczenia są istotne: Dawson-Hughes mierzył wynik tylko przez jeden dzień, a nie poziom zapasów; obserwacja Mulligana i Licaty nie miała grupy porównawczej.
Jaki jest związek między nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit a niedoborem witaminy D?
W metaanalizie Del Pinto i in. (2015), łączącej wyniki kilku badań, osoby z nieswoistą chorobą zapalną jelit (NZJ) miały o 64% większe szanse na niedobór witaminy D niż osoby z grupy kontrolnej. NZJ to przewlekły stan zapalny jelit, na przykład wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub choroba Leśniowskiego-Crohna.
Co pokazuje badanie: Metaanaliza łączy wyniki poszczególnych badań we wspólny rezultat. Del Pinto i in. (2015) przeanalizowali w ten sposób 14 badań z udziałem 1891 osób: 938 z NZJ i 953 osób z grupy kontrolnej, bez tej choroby. Szanse na niedobór były o 64% wyższe u osób z NZJ. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, czyli zapalenia jelita grubego, były ponad dwukrotnie wyższe.
Co to oznacza: Zależność została zmierzona, ale nie ustalono jej przyczyny. W badaniach obserwowano uczestników bez ingerencji, a ilorazy szans nie zostały skorygowane o inne czynniki; sami autorzy wskazują to jako ograniczenie. Nie wiadomo, czy stan zapalny sprzyja niedoborowi, czy odwrotnie. Osoby podejrzewające u siebie taką chorobę powinny skonsultować się z lekarzem rodzinnym.
Czy poziom witaminy D jest niższy przy celiakii?
Tak, średnio o 8,36 nmol/l w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej, według metaanalizy Lu i in. (2021). Po zastosowaniu diety bezglutenowej jego poziom był zbliżony do poziomu w tej grupie.
Co pokazuje badanie: W celiakii jelito cienkie reaguje na gluten, białko zbożowe; leczy się ją dietą bezglutenową. Lu i in. (2021) przeanalizowali 27 artykułów zawierających 28 zestawów danych. Średni poziom zapasów u osób leczonych był o 15,6 nmol/l wyższy niż u nieleczonych i zbliżony do poziomu w grupie kontrolnej.
Co to oznacza: Dane pochodzą z badań przekrojowych, w których jedną grupę badano w jednym momencie. Sami autorzy piszą, że na tej podstawie nie można potwierdzić kierunku tej zależności. Artykuł o objawach celiakii u dorosłych opisuje dolegliwości, które mogą wskazywać na celiakię; podejrzenie należy skonsultować z lekarzem rodzinnym.
Czy przewlekłe zapalenie trzustki zwiększa ryzyko niedoboru witaminy D?
Metaanaliza nie wykazała takiej zależności. Niedobór występował u 57,6% chorych, ale nie stwierdzono, by ryzyko było większe niż w grupie kontrolnej (Martínez-Moneo i in., 2016).
Co pokazuje badanie: Przewlekłe zapalenie trzustki to długotrwały stan zapalny tego narządu, fachowo nazywanego pancreas. Martínez-Moneo i in. (2016) przeanalizowali 12 badań obejmujących 548 chorych. Po połączeniu wyników wszystkich badań niedobór witaminy D stwierdzono u 57,6% osób. Iloraz szans w porównaniu z grupą kontrolną wyniósł 1,17 i nie był istotny statystycznie, czyli nie dało się go odróżnić od przypadkowego wyniku.
Co to oznacza: Odsetek ten jest wysoki, ale według tych danych nie można go wyjaśnić samą chorobą. Wydaje się też, że odsetek osób z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki, w której gruczoł wytwarza zbyt mało soku trzustkowego, nie wpływał na częstość niedoborów. Badania były niewielkie i bardzo się od siebie różniły, a kryteria rozpoznania niedoboru nie były jednolite.
Które warianty genetyczne są powiązane z poziomem witaminy D?
W badaniu Wanga i in. (2010) z udziałem 33 996 osób trzy loci były powiązane z poziomem zapasów. Predyspozycje są jednym z kilku czynników.
Co pokazuje badanie: Wariant genetyczny to miejsce w materiale genetycznym, w którym ludzie różnią się między sobą; locus genowy to odcinek, w którym się ono znajduje. Wang i in. (2010) w badaniu obejmującym cały genom przeanalizowali materiał genetyczny 33 996 osób pochodzenia europejskiego z 15 kohort, czyli grup badawczych. Potwierdzono trzy loci: jedno w genie GC i dwa w pobliżu genów DHCR7 i CYP2R1. U osób z najwyższego kwartylu wyniku genetycznego, opartego na tych wariantach, szansa na poziom zapasów poniżej 75 nmol/l była 2,47 razy większa niż u osób z najniższego kwartylu.
Co to oznacza: Według autorów na poziom wpływają słońce i dieta; wysoka odziedziczalność przemawia za tym, że rolę mogą odgrywać również geny. Predyspozycje nie przesądzają o wyniku. Badanie objęło wyłącznie osoby pochodzenia europejskiego i mierzyło poziom witaminy, a nie jej wchłanianie w jelitach.
Zakres, w jakim na podstawie takich wyników można formułować zalecenia, to osobna kwestia. W 2022 roku dokument programowy DGE stwierdzał, że wciąż brakuje dowodów na skuteczność zaleceń żywieniowych opartych na genach (w swobodnym tłumaczeniu za Holzapfel i in., 2022). DGE to Niemieckie Towarzystwo Żywienia.
Niedobór witaminy D a jelita: na ile pewne są ustalenia?
Różny poziom pewności. W przypadku posiłku dostępne jest jedno badanie z losowym przydziałem, a w przypadku chorób jelit – stwierdzone zależności bez ustalonego kierunku.
W przypadku trzustki ryzyko nie było wyraźnie wyższe niż u osób z grupy kontrolnej. Tabela zestawia wyniki każdego badania i jego najważniejsze ograniczenie.
Porównanie pięciu punktów wyjścia
| Przyczyna | Badania wskazują | Na ile pewne |
|---|---|---|
| Posiłek bez tłuszczu | Po 12 godzinach szczytowy poziom witaminy D3 był o 32% wyższy przy posiłku z tłuszczem (Dawson-Hughes i in., 2015). | Przydział losowy, ale badanie przeprowadzono tylko jednego dnia na 50 osobach; nie mierzono poziomu zapasów. |
| Przewlekła zapalna choroba jelit | Szansa na niedobór większa o około 64%, a w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ponad dwukrotnie większa (Del Pinto i in., 2015). | Badania obserwacyjne bez uwzględnienia innych czynników; kierunek zależności pozostaje niejasny. |
| Celiakia | Średni poziom zapasów niższy o 8,36 nmol/l; po diecie bezglutenowej zbliżony do poziomu w grupach kontrolnych (Lu i in., 2021). | Dane przekrojowe; według autorów nie można potwierdzić kierunku zależności. |
| Przewlekłe zapalenie trzustki | Niedobór u 57,6% łącznie, ale bez wyraźnie wyższego ryzyka niż u osób z grup kontrolnych (Martínez-Moneo i in., 2016). | Małe, bardzo zróżnicowane badania z niejednolitymi wartościami progowymi. |
| Warianty genów | Trzy loci genowe wiązały się z poziomem zapasów; w najwyższym kwartylu szansa na poziom poniżej 75 nmol/l była 2,47 raza wyższa niż w najniższym (Wang i in., 2010). | 33 996 osób, wyłącznie pochodzenia europejskiego; jeden z kilku czynników. |
Co utrudnia drogę przez jelita – w skrócie
Tłuszcz w posiłku poprawiał wchłanianie witaminy D w badaniach, ale bez tłuszczu również ono zachodziło. W przypadku przewlekłych zapalnych chorób jelit i celiakii poziom witaminy D był niższy, ale kierunek zależności przyczynowo-skutkowej pozostaje niejasny. W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki nie stwierdzono wyższego ryzyka niż u osób z grupy kontrolnej. Warianty genów wiążą się z poziomem witaminy D, ale go nie przesądzają.
Niski poziom witaminy D: jakie pytania sobie zadać?
Cztery pytania do siebie pomagają uporządkować to, co już wiesz, i przygotować się do rozmowy w gabinecie. Nie zastępują diagnozy.
Pytania wynikają z ustaleń z poprzednich rozdziałów. Żadne z nich nie mówi, czy z twoimi jelitami dzieje się coś złego; wskazują, gdzie pomocny może być pomiar lub rozmowa z lekarzem.
Pytania do siebie
Do którego posiłku przyjmujesz swój preparat? W badaniach Dawson-Hughesa i in. (2015) oraz Mulligana i Licaty (2010) posiłek miał mierzalne znaczenie.
Czy lekarz zdiagnozował u ciebie chorobę jelit? Metaanalizy wykazały gorszy status witaminy D u osób z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit lub celiakią.
Czy twój poziom pozostaje niski mimo przyjmowania preparatu? W takim przypadku pokaż wynik lekarzowi i poinformuj go, kiedy oraz jak przyjmujesz preparat.
W jakiej jednostce podano twój wynik? RKI podaje go w nmol/l; jeśli widnieje tam inna jednostka, lekarz pomoże porównać wyniki.
Nawet jeśli mówisz: „Z moimi jelitami wszystko w porządku”, możesz zacząć od pierwszego pytania. Badanie dotyczące posiłku zawierającego tłuszcz przeprowadzono na zdrowych osobach dorosłych.
Dwa powiązane tematy opisują osobne artykuły: dlaczego poziom może być niski mimo letniego słońca i co może oznaczać, jeśli mimo przyjmowania preparatu nie wzrasta. Tam mowa o porze roku i preparacie, a tutaj o drodze przez jelita.
Czy tłuszcz w posiłku pomaga we wchłanianiu witaminy D?
Według dwóch badań tak: gdy witaminę D przyjmowano z tłuszczem lub do największego posiłku, poziom był wyższy. Odpowiednią dla ciebie dawkę ustalisz podczas rozmowy z lekarzem.
Oba badania dotyczą pory przyjmowania, a nie dawki. W badaniu Dawson-Hughes i in. (2015) liczyło się to, że posiłek zawierał tłuszcz, a nie jego rodzaj. Mulligan i Licata (2010) zalecali przyjmowanie preparatu do największego posiłku w ciągu dnia. Są to wyniki badań, a nie zasady przyjmowania; skonsultuj z lekarzem, czy można je odnieść do twojego preparatu.
W przypadku zdiagnozowanej choroby jelit należy skupić się na jej leczeniu w przychodni. W przypadku celiakii metaanaliza Lu i in. (2021) wykazała, że przy diecie bezglutenowej poziom zapasów był zbliżony do poziomu u osób z grupy kontrolnej. Samodzielnie dobrany preparat nie zastępuje tego leczenia.
To, czy i jak magnez wiąże się z witaminą D, to osobny temat. Opisuje go artykuł o związku witaminy D z magnezem.
Niedobór witaminy D a jelita: co możesz zrobić?
W przypadku podejrzenia choroby jelit pierwszym miejscem, do którego należy się zgłosić, jest przychodnia lekarza rodzinnego. Aktualny poziom pokazuje badanie krwi.
Jeśli dołączą do tego dolegliwości trawienne lub znana wcześniejsza choroba, lekarz ustali, czy przyczyną niskiego poziomu jest jakaś choroba i jak ją leczyć. To samo dotyczy stałego przyjmowania leków; ich zmianę omów z lekarzem, który je przepisał.
Aktualny poziom zapasów mierzy badanie krwi. W asortymencie mybody®x (MYBODY Lab GmbH) jest to VitalCheck | Test poziomu składników odżywczych i minerałów Complete; mierzy między innymi 25-OH-witaminę D3, a próbkę krwi pobierasz samodzielnie w domu, bez wizyty u lekarza.
Czego nie może test poziomu składników odżywczych i minerałów: daje obraz sytuacji w danym momencie, a nie diagnozę. Nieprawidłowy wynik nie oznacza automatycznie choroby – oznacza, że warto przyjrzeć mu się bliżej, najlepiej wspólnie z lekarzem.
Predyspozycje dają inny punkt widzenia. Twoje DNA się nie zmienia; test DNA wskazuje, czy masz warianty w loci genowych, które w badaniu Wanga i in. (2010) wiązały się z poziomem zapasów. Nie zastępuje to pomiaru ani diagnostyki, lecz uzupełnia je o dodatkowy czynnik.
To dobry wybór dla Ciebie, jeśli…
chcesz wiedzieć, czy masz warianty w loci genowych, które w badaniu Wanga i in. (2010) wiązały się z poziomem zapasów.
Twój poziom został sprawdzony przez lekarza i chcesz uwzględnić predyspozycje jako kolejny czynnik.
szukasz punktu wyjścia do zmiany diety, który pozostanie aktualny: test wystarczy wykonać raz w życiu.
Raczej nie, jeśli…
chcesz poznać swój aktualny poziom witaminy D. Do tego służy badanie krwi.
chcesz sprawdzić, czy masz chorobę jelit. W tej sprawie pierwszym miejscem, do którego należy się zgłosić, jest lekarz rodzinny.
szukasz wskazówek dotyczących dawki swojego preparatu. To temat do omówienia w gabinecie.
Z asortymentu mybody®x · test DNA
NutriCare | Test DNA INFINITY
Na podstawie próbki śliny test określa Twoje predyspozycje, w tym analizę witaminy D; bada te same trzy loci genowe co badanie Wanga i in. (2010). Nie mierzy poziomu witaminy D i nie mówi nic o Twoich jelitach. Analizę przeprowadza specjalistyczne laboratorium w Niemczech.
Analiza laboratoryjna: 15–25 dni roboczych od otrzymania próbki
Ograniczenia: czego nie pokazują badania i test DNA dotyczące witaminy D
Badania opisują grupy, a nie poszczególne osoby. Test DNA opisuje predyspozycje, a nie poziom witaminy D.
Dane dotyczące NZJ i celiakii pochodzą z badań obserwacyjnych i przekrojowych. Pokazują, że choroba i niższy poziom witaminy D występują równocześnie, ale nie wskazują, co pojawiło się wcześniej. Badanie dotyczące posiłku zawierającego tłuszcz trwało jeden dzień, a badanie dotyczące największego posiłku nie miało grupy porównawczej. Badaniem genetycznym objęto wyłącznie osoby europejskiego pochodzenia.
Test DNA NutriCare INFINITY nie mierzy poziomu witaminy D i nie mówi, czy twoje jelita dobrze ją wchłaniają. Pozwala ocenić predyspozycje, ale nie ma charakteru diagnostycznego; uwzględnia czynnik genetyczny obok nasłonecznienia i diety. To badanie krwi pokazuje, czy poziom witaminy D jest odpowiedni; lekarz ustala, czy jego przyczyną jest choroba.
Czy niski poziom witaminy D wynika z problemów z jelitami?
Pokazuje to dopiero wynik badania w gabinecie. Badania pomagają jednak ustalić, który czynnik należy do którego obszaru.
Jeden z czynników wiąże się z codziennymi nawykami: posiłek, z którym przyjmujesz witaminę D. Choroby jelit należy omówić z lekarzem. To w gabinecie diagnozuje się i leczy nieswoiste zapalenia jelit (NZJ) lub celiakię. W metaanalizie Martínez-Moneo i in. (2016) nie wykazano, by choroby trzustki wiązały się z podwyższonym ryzykiem. Geny pomagają wyjaśnić, dlaczego dwie osoby prowadzące taki sam tryb życia mogą mieć różne wyniki, ale niczego z góry nie przesądzają.
Badania pozwalają zmierzyć, co spowalnia wchłanianie. To, co wpływa na twój poziom, pokazuje twój własny wynik badania.
Często zadawane pytania
Jak mogę poprawić wchłanianie witaminy D?
Badania wskazują na znaczenie posiłku, ale nie określają zasad przyjmowania witaminy D. Po posiłku zawierającym tłuszcz szczytowe stężenie witaminy D3 po 12 godzinach było o 32% wyższe niż po posiłku beztłuszczowym (Dawson-Hughes i in., 2015). W małym badaniu obserwacyjnym bez grupy porównawczej stężenie witaminy D wzrosło o około 50%, gdy przyjmowano ją z największym posiłkiem dnia (Mulligan i Licata, 2010). Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jaka dawka i pora przyjmowania będą dla ciebie odpowiednie.
Co trawienie ma wspólnego z witaminą D?
Witamina D z pożywienia i suplementów dostaje się do organizmu przez jelita. Ponieważ jest rozpuszczalna w tłuszczach, organizm może ją dobrze magazynować, jak podaje BfR (2025); głównymi miejscami jej magazynowania są tkanka tłuszczowa i mięśnie. Przegląd Silvy i Furlanetta (2018), obejmujący 46 prac, pokazuje, że witamina D wchłaniała się lepiej z posiłkami zawierającymi tłuszcz, ale wchłaniała się także bez niego. To, co wpływało na wchłanianie cholesterolu, wpływało również na wchłanianie witaminy D.
Jak rozpoznać zaburzenia wchłaniania?
Może je rozpoznać wyłącznie lekarz. Wskazówkę stanowi poziom 25(OH)D we krwi: według RKI wartości poniżej 30 nmol/l „wskazują na niedostateczne zaopatrzenie w witaminę D” (Rabenberg i Mensink, 2016). Jeśli poziom pozostaje niski mimo suplementacji, warto umówić się na wizytę u lekarza rodzinnego. Ustali on, czy przyczyną jest choroba jelit lub coś innego; test DNA tego nie wykryje.
Czym jest zaburzenie metabolizmu witaminy D?
To lekarz, a nie test domowy ani wynik wyszukiwania, ustala, czy u danej osoby występuje zaburzenie metabolizmu witaminy D. Niezależnie od chorób ludzie różnią się predyspozycjami: w badaniu Wanga i in. (2010), obejmującym 33 996 osób pochodzenia europejskiego, trzy loci genowe były związane ze statusem witaminy D. Takie warianty genów nie są zaburzeniem. Opisują predyspozycje, które wraz z nasłonecznieniem i dietą wpływają na jej poziom.
Czy poziom witaminy D wzrasta ponownie przy celiakii?
Metaanaliza wskazuje na taki związek, ale nie śledziła wzrostu poziomu u tych samych osób. U osób z leczoną celiakią poziom zapasów był zbliżony do poziomu u osób z grupy kontrolnej; po przejściu na dietę bezglutenową był średnio o 15,6 nmol/l wyższy niż u osób nieleczonych (Lu i in., 2021). Autorzy zaznaczają jednak, że na podstawie badań przekrojowych nie można potwierdzić kierunku tego związku. Rozpoznanie celiakii i sposób jej leczenia ustala lekarz rodzinny.
Następny krok
Poznaj swoje predyspozycje związane z witaminą D
Test DNA NutriCare INFINITY określa, czy masz warianty genów związane ze stężeniem witaminy D. Nie mierzy jej poziomu.
Przejdź do testu DNA NutriCare INFINITY Jak interpretować własny poziom witaminy D Co pokazuje test domowy, gdy poziom nie wzrasta mimo suplementacjiCzytaj dalej
Źródła
- Niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka: „Wybrane pytania i odpowiedzi dotyczące witaminy D” (FAQ z 30 grudnia 2025 r.) – bfr.bund.de
- Del Pinto R i in.: „Association Between Inflammatory Bowel Disease and Vitamin D Deficiency: A Systematic Review and Meta-analysis” (Inflammatory Bowel Diseases, 2015) – europepmc.org
- Lu C i in.: „Vitamin D status and vitamin D receptor genotypes in celiac disease: a meta-analysis” (Critical Reviews in Food Science and Nutrition, 2021) – europepmc.org
- Wang TJ i in.: „Common genetic determinants of vitamin D insufficiency: a genome-wide association study” (The Lancet, 2010) – europepmc.org
Informacje o rozpuszczalności w tłuszczach i magazynowaniu opierają się na [1], wyniki dotyczące przewlekłych zapalnych chorób jelit na [2], a dotyczące celiakii na [3] i wariantów genów na [4]. Pozostałe wyniki są w tekście poparte nazwiskiem autora i rokiem: Silva i Furlanetto (Nutrition Reviews, 2018), Martínez-Moneo i in. (Pancreatology, 2016), Mulligan i Licata (Journal of Bone and Mineral Research, 2010), Dawson-Hughes i in. (Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 2015), Rabenberg i Mensink (Robert Koch-Institut, Journal of Health Monitoring, 2016) oraz Holzapfel i in. (Molecular Nutrition & Food Research, 2022). Informacje o produktach mybody®x, stan na 26.09.2026; źródła sprawdzono 26.09.2026.
Zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x
Witamina D Nutrigenetyka
Zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x pisze o składnikach odżywczych i genetyce. Każda liczba w tym artykule jest poparta źródłem wskazującym instytucję lub autora oraz rok. Więcej o zespole znajdziesz na stronie autorów.
Opublikowano 26.09.2026 · Ostatnia aktualizacja 26.09.2026
Treści mają charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej, diagnozy ani leczenia. Zakresy referencyjne zależą od laboratorium, metody i wieku – zawsze należy kierować się informacjami podanymi w wyniku badania.
Nasze produkty nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.
Analiza DNA służy doradztwu w zakresie odżywiania i stylu życia. Nie jest procedurą diagnostyczną, nie przewiduje chorób i nie zastępuje badania ani konsultacji lekarskiej. Warianty genetyczne opisują prawdopodobieństwa w grupach populacyjnych, a nie przesądzają o sytuacji poszczególnych osób.
Zdjęcia w tym artykule zostały wygenerowane przez AI, przedstawione osoby nie są prawdziwe.
