Test DNA

Plan treningowy bez sprzętu: sześć tygodni progresji i wpływ predyspozycji

ca. 19 Minuten

Aufgerollte dunkelgrüne Trainingsmatte neben einem Wasserglas und zwei Stücken Magnesiakreide auf dunklem Holzboden

Najważniejsze informacje w skrócie

Plan treningowy bez sprzętu wymaga liczb opartych na wytycznych, a nie na przeczuciach. Dla początkujących American College of Sports Medicine zaleca w wytycznych z 2009 roku dwa do trzech dni treningowych w tygodniu oraz 8–12 powtórzeń każdego ćwiczenia. Przerwa między seriami powinna trwać od 1 do 2 minut.

Na tej podstawie artykuł przedstawia plan na tygodnie od 1. do 6. Sześć tygodni to czas trwania planu, a nie obietnica konkretnych rezultatów. Wartości, na których opiera się plan, podano wraz ze źródłami. Oznaczyliśmy również elementy naszego własnego planu, żeby można je było odróżnić.

Jeśli chcesz zacząć od razu, przejdź do rozdziału 3 z tabelą planu. Jeśli chcesz wiedzieć, skąd wzięły się te liczby, przeczytaj rozdział 2 i rozdział 4. A jeśli irytuje cię, że ktoś z tym samym planem robi szybsze postępy niż ty, odpowiedź poparta dowodami znajdziesz w rozdziale 7.

Czego dowiesz się z tego artykułu

1. Plan treningowy bez sprzętu: co może dać
2. Ile ruchu zaleca WHO
3. Plan: tygodnie od 1. do 6.
4. Liczby stojące za planem
5. Trzy błędne przekonania o treningu bez sprzętu
6. Po czym poznasz, że trening działa – i kiedy przestać
7. Dlaczego dwie osoby z tym samym planem osiągają różne wyniki
8. Co możesz zrobić teraz
Często zadawane pytania
Źródła

Plan treningowy bez sprzętu: co może dać

Plany ćwiczeń w domu nie zawodzą z powodu braku dyscypliny. Zawodzi ich układ, który w pierwszym tygodniu wymaga zbyt wiele, a w trzecim przestaje cokolwiek wyjaśniać. Jeśli trzy razy przerwałeś treningi, nie potrzebujesz trudniejszego planu, lecz łatwiejszego początku z jasno określoną progresją.

Trening z masą własnego ciała oznacza, że oporem, z którym pracujesz, jest twoje ciało – gdy odpychasz się z pozycji do pompek albo wstajesz z przysiadu. Nie potrzebujesz do tego ani hantli, ani ławki. Potrzebujesz za to struktury, która określa, kiedy robisz więcej niż w poprzednim tygodniu.

Najważniejszy wniosek

Wzmacnianie mięśni przez co najmniej dwa dni w tygodniu jest częścią zaleceń WHO dotyczących aktywności fizycznej z 2020 roku; to, jak plan uwzględnia wzmacnianie, zależy od liczby powtórzeń, przerw i progresji określonych w wytycznych American College of Sports Medicine z 2009 roku – a to, jak silnie ktoś na nie reaguje, zależy częściowo od predyspozycji (Bouchard 1999).

Trzy pojęcia występujące w planie

Aby tabelę w rozdziale 3 można było czytać bez dodatkowych pytań, oto wcześniej słowa, które się w niej pojawiają. Brzmią fachowo, ale oznaczają coś bardzo prostego.

Słownictwo planu

Powtórzenie

Pojedyncze wykonanie ćwiczenia, czyli jedno zejście w dół i powrót w górę. Dwanaście przysiadów wykonanych jeden po drugim to dwanaście powtórzeń.

Seria

Seria takich powtórzeń wykonanych jedno po drugim. Po jednej serii następuje przerwa, a potem kolejna seria tego samego ćwiczenia. W języku treningowym nazywa się ją również serią.

Regeneracja

Czas między dwoma treningami, w którym organizm przetwarza obciążenie. To część planu, a nie przerwa od planu.

Plan bez sprzętu ma jedno ograniczenie, które warto zaznaczyć od razu: mówi, co możesz robić, ale nie jak daleko możesz dzięki temu zajść. To pytanie wiąże się z twoimi predyspozycjami, czyli wyposażeniem, z którym przychodzisz na świat. Szczegółowe informacje o badanych genach znajdziesz w naszym artykule o planie treningowym DNA. Najpierw zajmiemy się samym planem.

Ile ruchu zaleca WHO

Zanim omówimy konkretne ćwiczenie, warto przyjrzeć się zalecanej ilości. W 2020 roku Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała wytyczne dotyczące aktywności fizycznej, w których określiła dla dorosłych dwa elementy: tygodniową ilość aktywności wytrzymałościowej oraz minimalną liczbę dni przeznaczonych na wzmacnianie mięśni.

Źródło

Swobodnie na podstawie WHO 2020 (Bull i in.): dorośli powinni podejmować tygodniowo co najmniej 150–300 minut umiarkowanej lub co najmniej 75–150 minut intensywnej aktywności wytrzymałościowej. Ponadto powinni podejmować aktywność wzmacniającą mięśnie przez dwa lub więcej dni w tygodniu, angażującą wszystkie główne grupy mięśni.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO)
Bull i in., „Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia z 2020 r. dotyczące aktywności fizycznej i siedzącego trybu życia”, British Journal of Sports Medicine 54:1451–1462, 2020 – swobodne tłumaczenie z angielskiego oryginału

Z tego zalecenia wynika drugi ważny element: wzmacnianie mięśni przez dwa lub więcej dni. Plan z rozdziału 3 wypełnia właśnie te dwa dni. Aktywność wytrzymałościowa pozostaje bez zmian – liczy się do niej szybki spacer lub jazda na rowerze. W artykule Ile jazdy na rowerze wystarczy obliczamy, jak rozłożyć 150–300 minut w codziennym życiu.

Ten zarzut jest słuszny: liczba treningów w tygodniu nie mówi jeszcze, co masz robić w poniedziałkowy wieczór w salonie. Dlatego potrzebne jest drugie źródło, które podaje więcej szczegółów. Wytyczne American College of Sports Medicine z 2009 roku opisują, jaki zakres powtórzeń zaleca się osobom bez doświadczenia w treningu siłowym, ile treningów tygodniowo zaleca się na początek, w jakiej kolejności wykonywać ćwiczenia i jak zwiększać obciążenie. Te cztery informacje stanowią podstawę poniższej tabeli.

Plan: tydzień 1 do 6

Tabela przedstawia sześć tygodni podzielonych na trzy bloki po dwa tygodnie. Wartości w komórkach opatrzone źródłem pochodzą z zaleceń. Te oznaczone jako nasze propozycje ustaliliśmy na początek, ponieważ zalecenia nie podają w tych kwestiach wartości dla początkujących. Sześć tygodni to długość planu. Nie mówi ona nic o tym, jakie będą widoczne efekty na końcu.

Okres Treningi w tygodniu Ćwiczenia w tej kolejności Powtórzenia na ćwiczenie Serie Przerwa między seriami Zwiększanie obciążenia
Tydzień 1 do 2 2 treningi, z dniem przerwy między nimi (liczba treningów: 2 do 3 w tygodniu dla początkujących, ACSM 2009; dzień przerwy to nasza propozycja) Przysiad, następnie pompki przy ścianie, potem unoszenie bioder, na koniec deska – duże grupy mięśniowe przed małymi (ACSM 2009) 8 do 12 (ACSM 2009). Zamiast tego deskę utrzymuje się przez około 20 sekund, nasza propozycja 2 – nasza propozycja na początek, liczba niepochodząca z zaleceń 1 do 2 minut (ACSM 2009) Jeszcze nie. Przez te dwa tygodnie skupiamy się na samym ruchu, a nie na liczbie
Tydzień 3 do 4 2 do 3 treningów, z dniem przerwy między nimi (ACSM 2009; dzień przerwy to nasza propozycja) Ta sama kolejność, a do tego wykroki po przysiadach i wiosłowanie przy stole przed deską (ACSM 2009: najpierw duże, potem małe grupy mięśniowe) 8 do 12 (ACSM 2009). Deska: około 30 sekund, nasza propozycja 3 – nasza propozycja, liczba niepochodząca z zaleceń 1 do 2 minut (ACSM 2009) Stopniowo zwiększaj liczbę powtórzeń w zakresie od 8 do 12: najpierw 8, potem 10, a następnie 12 powtórzeń (nasza interpretacja, zob. akapit pod tabelą)
Tydzień 5 do 6 2 do 3 treningów, z dniem przerwy między nimi (ACSM 2009; dzień przerwy to nasza propozycja). Każda duża grupa mięśniowa jest ćwiczona podczas co najmniej dwóch treningów w tygodniu (Schoenfeld 2016) Te same sześć ćwiczeń, każde w trudniejszej wersji z listy pod tabelą 8 do 12 w trudniejszej wersji (ACSM 2009). Deska: około 40 sekund, nasza propozycja 3 – nasza propozycja, liczba niepochodząca z zaleceń 1 do 2 minut (ACSM 2009) Trudniejsza wersja tego samego ćwiczenia, gdy udaje się wykonać 12 powtórzeń z prawidłową techniką (nasza interpretacja)

Dwie wartości w tej tabeli to nasze propozycje, a nie zalecenia, i powinno to być wyraźnie zaznaczone. Liczba serii to nasza propozycja na początek, a nie zalecenie. To samo dotyczy czasu utrzymania deski oraz dnia przerwy między dwoma treningami, który wynika z dwóch do trzech dni treningowych w tygodniu.

Zwiększanie obciążenia to także adaptacja. W 2009 roku American College of Sports Medicine zaleciło zwiększenie obciążenia o 2 do 10 procent, gdy udaje się wykonać o jedno lub dwa powtórzenia więcej niż zaplanowano. Ten zakres procentowy dotyczy ciężarów. Bez sprzętu nie ma obciążenia, które można zwiększyć o osiem procent – dlatego tutaj zwiększasz liczbę powtórzeń lub wybierasz trudniejszy wariant tego samego ćwiczenia. To nasze zastosowanie tej zasady, a nie zalecenie zawarte w wytycznych.

Sześć ćwiczeń, każde w łatwiejszym i trudniejszym wariancie

  • Przysiad. Powoli opuszczasz biodra w tył i w dół, jakbyś chciał usiąść na krześle, po czym wracasz do pozycji stojącej. Łatwiejszy wariant: opuść się na krzesło, a potem wstań. Trudniejszy: opuszczaj się wolniej i zatrzymaj się na chwilę na dole.
  • Pompka. Odpychasz tułów od podłoża, ustawiając dłonie mniej więcej na szerokość barków. Łatwiejszy wariant: rób pompki przy ścianie lub na kolanach. Trudniejszy: oprzyj dłonie na podłodze i utrzymuj proste ciało albo oprzyj stopy na niskim stopniu.
  • Wykrok. Robisz krok do przodu, opuszczasz tylne kolano i w kontrolowany sposób wracasz do pozycji wyjściowej. Łatwiejszy wariant: podeprzyj się jedną ręką o ścianę. Trudniejszy: wykonuj ćwiczenie bez podparcia i rób dłuższy krok.
  • Unoszenie bioder. Leżysz na plecach ze stopami opartymi na podłodze i unosisz biodra, aż tułów utworzy prostą linię. Łatwiejszy wariant: unoś biodra tylko do połowy. Trudniejszy: wyprostuj jedną nogę, a drugą unoś biodra.
  • Deska na przedramionach. Opierasz się na przedramionach i palcach stóp, utrzymując proste ciało. W tym ćwiczeniu utrzymujesz pozycję, zamiast wykonywać powtórzenia. Łatwiejszy wariant: oprzyj kolana na podłodze. Trudniejszy: utrzymuj pozycję dłużej lub na zmianę unoś na chwilę jedną stopę.
  • Wiosłowanie pod stołem. Kładziesz się pod stabilnym stołem, chwytasz jego krawędź i przyciągasz się do niego. Łatwiejszy wariant: ugnij nogi i oprzyj stopy na podłodze. Trudniejszy: wyprostuj nogi. To ćwiczenie jest opcjonalne – jeśli nie masz stabilnego stołu, pomiń je.

Żadne z tych ćwiczeń nie wymaga skoku. To celowe: na początek nie chcemy kierować cię do ruchu, który wymaga lepszej techniki, niż masz teraz. Celowo nie piszemy tu o białku – to osobny temat, który poruszamy w naszym artykule Ile białka na budowę mięśni.

Liczby stojące za planem

Za tym planem stoją cztery liczby. Trzy z nich opisują, co robić. Czwarta opisuje, jak różnie ludzie na niego reagują – i dlatego żaden plan nie gwarantuje rezultatu.

Cztery liczby w planie

150–300

Minut umiarkowanej aktywności wytrzymałościowej tygodniowo dla dorosłych, ewentualnie 75–150 minut intensywnej aktywności (WHO 2020)

2 lub więcej

Dni w tygodniu z aktywnością wzmacniającą mięśnie, obejmującą wszystkie główne grupy mięśniowe (WHO 2020)

8–12

Powtórzeń każdego ćwiczenia dla osób bez doświadczenia w treningu siłowym, przy 2–3 treningach tygodniowo (ACSM 2009)

maksymalnie 47 %

Dziedziczność odpowiedzi na trening w zakresie wydolności wytrzymałościowej, czyli część różnic między ludźmi, którą można było wyjaśnić pokrewieństwem (Bouchard 1999)

Źródło: WHO (Bull i in.) 2020; American College of Sports Medicine 2009; Bouchard i in., HERITAGE Family Study, 1999

Czwarta liczba wymaga krótkiego wyjaśnienia. Dziedziczność nie oznacza udziału, który dotyczy konkretnie ciebie. Określa, jaka część różnic w badanej grupie wiązała się z pokrewieństwem uczestników. W badaniu HERITAGE Family Study ten szacunek dla odpowiedzi na trening w zakresie wydolności wytrzymałościowej, mierzonej maksymalnym poborem tlenu, wyniósł maksymalnie 47 procent (Bouchard 1999). Większa część pozostałych różnic wynikała z czegoś innego.

W tym zestawieniu celowo pominięto jedną liczbę: liczbę serii. W streszczeniu wytycznych z 2009 roku nie podano jej dla początkujących. Moglibyśmy zaczerpnąć ją z innego badania, ale wtedy w planie znalazłaby się liczba ustalona w badaniu dotyczącym innego celu. Dlatego podajemy naszą propozycję i wyraźnie ją tak oznaczamy.

Trzy błędne przekonania o treningu bez sprzętu

Trzy stwierdzenia, które często padają, gdy pojawia się temat treningu w domu. Wszystkie trzy zawierają ziarno prawdy, ale każde prowadzi na manowce.

Weryfikacja mitów

Powszechne

„Bez ciężarów nie da się zbudować siły”.

Potwierdzone

W badaniu z udziałem 116 nastolatków płci męskiej uczestniczących w szkolnych zajęciach sportowych intensywny trening funkcjonalny z wykorzystaniem masy własnego ciała zwiększył masę mięśniową i siłę w porównaniu ze zwykłymi zajęciami sportowymi (Koźlenia 2024). To słabe dowody: nastolatki, pojedyncze badanie, brak przeglądu. Nie można na tej podstawie wyciągać wniosków dotyczących dorosłych.

Powszechne

„Codzienny trening przynosi szybsze efekty”.

Potwierdzone

Osobom bez doświadczenia w treningu siłowym zaleca się 2–3 treningi tygodniowo (ACSM 2009). Przegląd dziesięciu badań wykazał, że trenowanie każdej grupy mięśniowej dwa razy w tygodniu przynosi większy przyrost mięśni niż raz w tygodniu; nie ustalono, czy trzy razy daje jeszcze lepsze efekty (Schoenfeld 2016).

Powszechne

„Geny decydują o tym, czy trening coś mi daje”.

Potwierdzone

Maksymalny szacunek dziedziczności odpowiedzi na trening w zakresie wydolności wytrzymałościowej wyniósł 47 procent (Bouchard 1999). Nie dało się wyjaśnić w ten sposób większej części różnic. Predyspozycje nie przesądzają o wyniku.

Największe znaczenie w codziennym życiu ma środkowy punkt. Kto z motywacji trenuje siedem dni z rzędu, wychodzi poza zakres, dla którego wytyczne zalecają aktywność. Dlatego plan z rozdziału 3 przewiduje dwie lub trzy sesje treningowe w tygodniu, nawet jeśli w drugim tygodniu wydaje ci się to niewystarczające.

Po czym poznasz, że to działa – i kiedy przestać

Waga to niewłaściwe narzędzie pomiaru w tym planie. Odpowiada na inne pytanie niż to, które zadajesz. Jeśli chcesz sprawdzić, czy coś się zmienia, zwróć uwagę na dwie rzeczy, które możesz samodzielnie zapisywać.

Po pierwsze, liczba prawidłowo wykonanych powtórzeń. Jeśli w tygodniu 1 zrobisz poprawnie osiem przysiadów, a w tygodniu 4 dwanaście, coś się zmieniło – bez obciążenia i bez wagi. Po drugie, wariant ćwiczenia. Kto w tygodniu 1 robi pompki przy ścianie, a w tygodniu 6 na kolanach na podłodze, ćwiczy z większym oporem niż wcześniej. Zapisuj obie rzeczy. Notatki pokazują postępy.

Zakwasów można się spodziewać. Nie świadczą o tym, czy trening był dobry, i nie musisz ich zapisywać. Jest jednak coś innego, na co zdecydowanie warto zwrócić uwagę.

Kiedy przerwać trening

Ból stawu zamiast mięśnia

Ciągnięcie w kolanie, barku lub łokciu to coś innego niż pieczenie w udzie. Przerwij ćwiczenie i skonsultuj się z lekarzem, jeśli ból nie ustępuje.

Zawroty głowy

Usiądź i zakończ trening. Jeśli zawroty głowy się powtórzą, skonsultuj się z lekarzem, zanim wrócisz do ćwiczeń.

Ból w klatce piersiowej lub duszności

Natychmiast przerwij. Wymaga to konsultacji lekarskiej, nie należy tego przeczekiwać.

Masz chorobę przewlekłą lub przyjmujesz leki

W takim razie omów rozpoczęcie ćwiczeń z lekarzem. To nasza rada, a nie zalecenie zawarte w wytycznych.

Rozdział w skrócie

Zacznij dziś od tygodnia 1, nie od tygodnia 3. Po dwóch tygodniach zwiększaj liczbę powtórzeń, aż dojdziesz do 8–12, a potem przejdź do trudniejszego wariantu. Postępy mierz liczbą powtórzeń i wariantami, nie na wadze. Jeśli poczujesz ból w stawie lub zawroty głowy, przerwij ćwiczenia i skonsultuj się z lekarzem.

Dlaczego dwie osoby z tym samym planem osiągają różne postępy

Zdanie, które najłatwiej może wywrócić ten plan, pada w gronie współpracowników: Robi to samo i jest dalej. Usłyszeć coś takiego jest nieprzyjemnie. Badania mają na ten temat coś do powiedzenia, a ich wyniki przynoszą ulgę.

W badaniu HERITAGE Family Study sprawdzano, jak bardzo ludzie różnią się pod względem reakcji organizmu na ten sam program treningowy. Maksymalny szacowany poziom odziedziczalności tej reakcji wyniósł 47 procent (Bouchard 1999). Odziedziczalność oznacza tu odsetek różnic w badanej grupie, który wiązał się z pokrewieństwem. Nie jest to stwierdzenie dotyczące ciebie jako jednostki.

Badano również pojedyncze warianty genetyczne. Wariant genetyczny to niewielka, trwała różnica w materiale genetycznym, która występuje u poszczególnych osób. W przypadku wariantu R577X w genie ACTN3 przegląd 19 badań wskazuje, że tak zwany allel R wiąże się z większym przyrostem siły i mniejszym uszkodzeniem mięśni po treningu ekscentrycznym. Autorzy podkreślają, że wyniki są bardzo zróżnicowane, a konsensus pozostaje wstępny (Pickering i Kiely 2017). W metaanalizie obejmującej 25 badań z udziałem 14 541 osób genotyp RR występował częściej u sportowców uprawiających sporty siłowe niż u osób nieuprawiających sportu, a iloraz szans wynosił 1,48 – jest to stosunek szans wskazujący, o ile bardziej prawdopodobne było wystąpienie danej cechy w jednej grupie niż w drugiej (El Ouali 2024).

Plan jest taki sam dla wszystkich. Odpowiedź twojego ciała – nie.

Te liczby opisują prawdopodobieństwa w grupach. Nie mówią, czy trening przyniesie ci korzyści, a tym bardziej nie oznaczają, że możesz z niego zrezygnować. Wyjaśniają, dlaczego po sześciu tygodniach dwie osoby mogą osiągnąć różne wyniki – i łagodzą skutki porównywania się z innymi.

Osoby, które chcą wiedzieć, jakie mają predyspozycje w tej dziedzinie, mogą je sprawdzić. mybody®x (MYBODY Lab GmbH) oferuje test DNA, który odczytuje między innymi gen ACTN3. Należy pamiętać o ograniczeniach: test nie mierzy siły ani nie ulepsza planu treningowego. Nie obiecuje przyrostu mięśni. Przegląd informacji o sile mięśni i genetyce znajdziesz w naszym artykule Budowanie mięśni, test DNA i trening.

Test DNA Fitness VITALITY od mybody®x, zestaw do pobrania próbki śliny w domu

Test DNA z próbki śliny

Fitness | Test DNA VITALITY

Test odczytuje ponad 100 wariantów genetycznych i udostępnia 32 raporty analityczne w 6 rozdziałach na 160 stronach, w tym, według strony produktu, raporty dotyczące siły, wytrzymałości i regeneracji, a także typu włókien mięśniowych – określenia używanego w opisie produktu na skład mięśni. Nie mierzy siły ani nie ulepsza planu treningowego. Nie stawia diagnozy. Pokazuje predyspozycje jako prawdopodobieństwo w grupach populacyjnych.

Cena 197,00 € stan na 15.09.2026, cena może ulec zmianie
Rodzaj próbki Próbka śliny
raz w życiu, pobrana samodzielnie, wysyłana pocztą do laboratorium
Czas realizacji Wyniki analizy laboratoryjnej w ciągu 15–25 dni roboczych od otrzymania próbki
Przejdź do fitnessu | Test DNA VITALITY

Co możesz zrobić teraz

Pierwszy krok jest mniejszy, niż się wydaje: przepisz na kartkę albo wydrukuj wiersz z tabeli w rozdziale 3 dotyczący 1. tygodnia. Cztery ćwiczenia, od 8 do 12 powtórzeń, dwie serie, od 1 do 2 minut przerwy między nimi. Więcej nie trzeba zapisywać.

Drugi krok to ten, którego zabrakło w porzuconych wcześniej planach: wpisz do kalendarza dwa terminy, z dniem przerwy między nimi. Nie „kiedyś w tym tygodniu”, tylko na przykład we wtorek i czwartek. Pół godziny na każdy termin to nasza propozycja na początek, a nie zalecenie zawarte w wytycznych. Termin, którego nie ma w kalendarzu, konkuruje ze wszystkim innym.

Trzeci krok zrobisz dopiero za sześć tygodni: wtedy spojrzysz na swoje notatki i porównasz 1. tydzień z 6. Nie z kolegą, tylko ze sobą. Nie potrzebujesz do tego testu ani wagi – wystarczą notatki, które robiłeś po drodze.

Często zadawane pytania

Czy dwie sesje tygodniowo naprawdę wystarczą?

Na początek American College of Sports Medicine zaleca osobom bez doświadczenia w treningu siłowym dwie lub trzy sesje tygodniowo (2009). WHO zaleca w 2020 roku co najmniej dwa dni w tygodniu aktywności wzmacniającej mięśnie, obejmującej wszystkie główne grupy mięśni. Dwie sesje spełniają oba zalecenia. W przeglądzie dziesięciu badań stwierdzono ponadto, że trenowanie każdej grupy mięśni dwa razy w tygodniu skutkuje większym przyrostem masy mięśniowej niż raz w tygodniu (Schoenfeld 2016). Ważniejsze od trzeciej sesji jest to, żeby odbyły się te dwie.

Co zrobić, jeśli opuszczę cały tydzień?

Wznów trening tam, gdzie skończyłeś, cofając się o jeden poziom. Jeśli w 4. tygodniu wykonywałeś dwanaście powtórzeń, po przerwie zacznij od ośmiu – zakres od 8 do 12 powtórzeń, podany w wytycznych z 2009 roku, daje ci swobodę bez odchodzenia od planu. Plan nie przepada, tylko się przesuwa. Tydzień przerwy zmienia plan sześciotygodniowy w siedmiotygodniowy – nic więcej. Plan naprawdę przerywasz, gdy próbujesz nadrobić opuszczony tydzień.

Czy potrzebuję maty lub innego sprzętu?

Nie. Wszystkie sześć ćwiczeń z rozdziału 3 nie wymaga sprzętu, ponieważ oporem jest ciężar własnego ciała. Mata sprawia, że unoszenie bioder i podpór na przedramionach na twardej podłodze są wygodniejsze; tę samą funkcję spełni złożony ręcznik. Do wiosłowania potrzebujesz stabilnego stołu, a jeśli go nie masz, pomiń to ćwiczenie – w planie jest oznaczone jako opcjonalne. W każdym mieszkaniu znajdzie się ściana, przy której można wykonywać łatwiejszą wersję pompek.

Czy ból mięśni oznacza, że trening był udany?

Ból mięśni się zdarza, zwłaszcza po pierwszych treningach z nietypowym ruchem. Nie jest jednak dobrym miernikiem: zdarzają się treningi zgodne z planem, po których nie ma żadnego bólu mięśni, oraz treningi powodujące ból, które odbiegają od planu. Miernik proponowany w tym artykule znajduje się w rozdziale 6 i można go zweryfikować – to liczba poprawnie wykonanych powtórzeń oraz wariant ćwiczenia. Zapisuj oba te parametry, ale nie ból mięśni.

Czy ten plan wlicza się do tygodniowej ilości aktywności zalecanej przez WHO?

Uzupełnia on część wzmacniającą. W 2020 r. WHO przedstawiła obok siebie dwa zalecenia: od 150 do 300 minut umiarkowanej lub od 75 do 150 minut intensywnej aktywności wytrzymałościowej tygodniowo, a także aktywność wzmacniającą mięśnie wszystkich głównych grup mięśni przez co najmniej dwa dni w tygodniu. Dwie lub trzy sesje w tym planie realizują drugie zalecenie. Część wytrzymałościowa pozostaje osobno i można ją uzupełnić szybkim marszem lub jazdą na rowerze – więcej na ten temat przeczytasz w naszym artykule Ile jazdy na rowerze wystarczy.

Następny krok

Dowiedz się, co Twoje predyspozycje mówią o treningu

Ten plan działa bez testu. Jeśli chcesz dowiedzieć się, jakie predyspozycje wpływają na Twoją reakcję na trening, Fitness odczytuje | Test DNA VITALITY analizuje próbkę śliny – wykonuje się go raz w życiu, a otrzymany raport pozostaje z Tobą.

Przejdź do fitnessu | Test DNA VITALITY Geny i plan treningowy

Czytaj dalej

To może Cię również zainteresować

Jednoczesne budowanie mięśni i spalanie tłuszczu

Co można śledzić jednocześnie podczas treningu w domu i w czym dwa cele wzajemnie się ograniczają.

Trening przy deficycie kalorycznym: które wartości mają znaczenie

Na co zwrócić uwagę, gdy jesz mniej, a mimo to trenujesz.

Źródła

  1. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO); Bull FC i in.: Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia z 2020 r. dotyczące aktywności fizycznej i siedzącego trybu życia, British Journal of Sports Medicine 54:1451–1462 (2020) – europepmc.org
  2. American College of Sports Medicine: Stanowisko. Modele progresji w treningu oporowym dla zdrowych dorosłych, Medicine and Science in Sports and Exercise 41(3):687–708 (2009) – europepmc.org
  3. Schoenfeld B. J., Ogborn D., Krieger J. W.: Wpływ częstotliwości treningu oporowego na wskaźniki hipertrofii mięśni, Sports Medicine 46(11):1689–1697 (2016) – europepmc.org
  4. Koźlenia D. i in.: Zmiany masy mięśniowej i siły u nastolatków po treningu funkcjonalnym o wysokiej intensywności z ćwiczeniami oporowymi z wykorzystaniem masy ciała podczas lekcji wychowania fizycznego, Journal of Clinical Medicine 13(12):3400 (2024) – europepmc.org
  5. Pickering C., Kiely J.: ACTN3: More than Just a Gene for Speed, Frontiers in Physiology 8:1080 (2017) – europepmc.org
  6. Bouchard C. i in.: Familial aggregation of VO2max response to exercise training: results from the HERITAGE Family Study, Journal of Applied Physiology 87(3):1003–1008 (1999) – europepmc.org

Zalecenia dotyczące tygodniowej ilości aktywności fizycznej i dwóch dni ćwiczeń wzmacniających oparto na [1], swobodnie tłumacząc angielski oryginał. Liczba powtórzeń, liczba treningów, kolejność ćwiczeń, długość przerw i zasada stopniowego zwiększania obciążenia pochodzą z [2]; zastosowanie tej zasady do ćwiczeń bez obciążenia to nasza własna interpretacja, podobnie jak liczba serii, czas utrzymywania deski na przedramionach i dzień odpoczynku między dwoma treningami. Zalecenie, by trenować każdą dużą grupę mięśni dwa razy w tygodniu, oparto na [3]. Informacja o treningu z masą własnego ciała pochodzi z [4] i dotyczy młodzieży uprawiającej sport w szkole. Dane dotyczące ACTN3 pochodzą z [5]; metaanaliza z ilorazem szans wynoszącym 1,48 to publikacja El Ouali E. M. i in., Sports Medicine – Open 10(1):37 (2024), PMID 38609671. Szacunkowa dziedziczność wynosząca maksymalnie 47 procent pochodzi z [6]. Dane dotyczące sprawności | Informacje o teście VITALITY DNA pochodzą ze stron produktów mybody®x; cenę i dane sprawdzono 15.09.2026.

Znak jakości MYBODY Lab GmbH dla sprawdzonych metod testowania

Zespół redakcyjny i merytoryczny mybody®x

Trening i aktywność fizyczna Genetyka i predyspozycje

Ten artykuł powstaje we współpracy zespołu redakcyjnego i merytorycznego mybody®x. Informacje o osobach zaangażowanych w jego przygotowanie i ich kwalifikacjach znajdziesz na naszej stronie autorów.

Opublikowano 15.09.2026 · Ostatnia aktualizacja: 15.09.2026

Treści służą ogólnym celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia. Nasze produkty nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia, wyleczenia ani zapobiegania chorobom.

Analiza DNA służy doradztwu w zakresie żywienia i stylu życia. Nie jest procedurą diagnostyczną, nie przewiduje chorób i nie zastępuje badania ani konsultacji lekarskiej. Warianty genetyczne opisują prawdopodobieństwo w grupach populacyjnych, a nie przesądzają o cechach poszczególnych osób.

Certyfikat laboratorium partnerskiego mybody®x

Czytaj dalej

Aktualne wpisy

Zobacz wszystkie

Portal zdrowotny 19 Min

Jelito grube: budowa i funkcje w skrócie

Wie ist der Dickdarm aufgebaut und was leistet er? Der Weg vom Blinddarm zum Enddarm und die Rolle der Darmbakterien, mit Hinweisen zur Früherkennung.