Zdrowie jelit

Różnorodność mikrobiomu w wyniku badania: co naprawdę mówi ten wskaźnik

ca. 17 Minuten

Mikrobiom-Diversität im Befund: was der Wert wirklich aussagt

Najważniejsze w skrócie

Wskaźnik różnorodności opisuje jednocześnie dwie rzeczy: ile różnych grup bakterii laboratorium znalazło w Twojej próbce i jak równomiernie grupy te są w niej rozłożone. Ta liczba to migawka przedstawiająca Twoją florę jelitową w danym momencie. Nie jest oceną ani informacją o Twoim zdrowiu.

W tym artykule przyjrzymy się temu wskaźnikowi: jak powstaje, dlaczego trudno porównać go z wynikami innych osób, co go podwyższa i obniża oraz gdzie kończy się jego wartość informacyjna.

Jeśli masz przed sobą raport i chcesz od razu do niego zajrzeć, zacznij od rozdziału 1. Rozdział 2 wyjaśnia sposób obliczania wskaźnika, rozdział 3 — problem porównywania wyników, a rozdział 5 zbiera wszystko, czego ta liczba nie mówi.

Czego dowiesz się z tego artykułu

1. Gdzie w wyniku badania znajduje się ta liczba i co jej towarzyszy
2. Co tak naprawdę mierzy wskaźnik różnorodności
3. Dlaczego Twoja liczba różni się od liczby innych osób
4. Co podwyższa i obniża ten wskaźnik
5. Czego nie można wywnioskować z tego wskaźnika
6. Który test podaje wskaźnik różnorodności
7. Czy warto wykonać drugie badanie?
8. Co możesz zrobić z tą liczbą
Najczęściej zadawane pytania
Źródła

Gdzie w wyniku badania znajduje się ta liczba i co jej towarzyszy

Raport mikrobiomu składa się z dwóch bardzo różnych części. Pierwsza to długa lista nazw bakterii z podanymi ilościami, często zajmująca kilka stron. Druga zawiera kilka zbiorczych wskaźników obliczonych właśnie na podstawie tej listy. Wskaźnik różnorodności należy do tej drugiej części.

To wyjaśnia, dlaczego ta liczba przyciąga tak wiele uwagi. Zwykle znajduje się wysoko na stronie, często obok paska lub koloru, i wygląda jak wynik. Poniższa lista gatunków sprawia wrażenie dodatku. W rzeczywistości jest odwrotnie: lista przedstawia pomiar, a wskaźnik różnorodności jest jego podsumowaniem.

Każde podsumowanie wiąże się z utratą informacji. Dwie osoby mogą mieć taki sam wskaźnik różnorodności, a zupełnie inne bakterie w jelitach. Wskaźnik mówi coś o strukturze ekosystemu, ale nie o tym, kto w nim żyje.

Najważniejszy wniosek

Wskaźnik różnorodności nie jest wynikiem pomiaru, lecz obliczeniem na jego podstawie. Opisuje strukturę Twojej flory jelitowej, a nie jej szczegółowy skład.

Cztery pytania, na które ten artykuł nie odpowiada

Wokół wyniku badania mikrobiomu pojawia się kilka pytań naraz, a każde wymaga innej odpowiedzi. Cztery z nich celowo pominięto w tym artykule, ponieważ szczegółowo odpowiadają na nie inne materiały.

W artykule Zleć badanie flory jelitowej wyjaśniamy, jaki test odpowiada na twoje pytanie i po czym rozpoznać rzetelnego dostawcę. Praktyczny przebieg pobierania próbki w domu opisaliśmy w artykule Twój test jelitowy do wykonania w domu. O tym, ile czasu potrzeba, aby flora jelitowa zaczęła się zmieniać, przeczytasz w artykule Jak odbudować florę jelitową. Z kolei artykuł Jak zinterpretować dolegliwości brzuszne wyjaśnia, jak przyporządkować poszczególne objawy.

Chodzi tu wyłącznie o tę jedną liczbę, która już widnieje w twoim raporcie. Nie o wybór ani o budowę, lecz o interpretację przedstawionej wartości.

Co faktycznie mierzy wskaźnik różnorodności

Wartość składa się z dwóch elementów, które w raporcie zwykle łączą się w jedną liczbę. Pierwszym jest bogactwo gatunkowe: liczba różnych grup bakterii, które udało się wykryć. Drugim jest równomierność rozkładu: sposób, w jaki wykryta ilość rozkłada się między te grupy.

Wyobraź sobie dwa ogrody, w których rośnie po dwadzieścia gatunków roślin. W pierwszym rośnie mniej więcej tyle samo okazów każdego gatunku. W drugim jedna trawa zarasta niemal całą powierzchnię, a pozostałe gatunki występują na obrzeżach jako pojedyncze okazy. Oba ogrody mają taką samą liczbę gatunków. Tylko pierwszy cechuje się dużą różnorodnością.

Właśnie dlatego sama liczba gatunków nie wystarcza jako wskaźnik. Raport, który tylko zlicza znalezione gatunki, nie uwzględnia dysproporcji w drugim ogrodzie. Wskaźnik różnorodności, który łączy oba składniki, pokazuje ją.

W leksykonie jelitowym mybody®x (MYBODY Lab GmbH) różnorodność bakterii znajduje się w rubryce „Wskaźniki i indeksy”. Zamieszczone tam objaśnienie ujmuje oba składniki w jednym zdaniu: „Różnorodność pokazuje, ile różnych gatunków bakterii żyje w twoich jelitach i jak równomiernie są rozmieszczone”. (Leksykon jelitowy, dostęp 27.08.2026)

Różnorodność w obrębie jednej próbki i różnorodność między dwiema próbkami

W języku mikrobiologii wskaźnik podany w twoim raporcie ma dokładniejszą nazwę. Różnorodność alfa opisuje różnorodność w obrębie pojedynczej próbki, czyli dokładnie to, co wynika łącznie z bogactwa gatunkowego i równomierności ich rozkładu. To właśnie ta miara pojawia się w raporcie jako twoja liczba.

Obok niej występuje różnorodność beta. Nie opisuje ona różnorodności w jednej próbce, lecz różnicę między dwiema próbkami, czyli to, jak bardzo różnią się składem dwie flory jelitowe. Ta druga miara jest potrzebna, jeśli chcesz porównać dzisiejszy pomiar z pomiarem sprzed roku.

Ta różnica ma praktyczne znaczenie. Dwie osoby mogą mieć niemal taką samą różnorodność alfa, a jednocześnie bardzo różnić się pod względem różnorodności beta – ich flory jelitowe mogą być równie zróżnicowane, ale składać się z innych mikroorganizmów. Kto odczyta tylko jedną liczbę, nie zauważy tej różnicy.

Czym różnorodność różni się od sąsiednich wskaźników

Oprócz różnorodności w raporcie znajdziesz też inne miary, które oblicza się na podstawie tej samej listy gatunków, a które mimo to opisują coś innego. Jeśli je pomylisz, z pozornie prawidłowego wyniku różnorodności wyciągniesz wniosek, że wszystko jest w porządku, choć wcale tego nie oznacza. W tabeli zestawiono trzy takie miary według tych samych kryteriów.

Kryterium Różnorodność bakterii Stosunek Firmicutes do Bacteroidetes Potencjał wytwarzania maślanu
Co opisuje ta miara liczba znalezionych gatunków i ich wzajemny rozkład podstawowy rozkład dwóch dużych typów bakterii względem siebie obliczony potencjał znalezionej flory bakteryjnej do wytwarzania kwasu masłowego
Jak powstaje na podstawie pełnej listy gatunków, uwzględniającej zarówno ich liczbę, jak i rozkład na podstawie proporcji ilościowych dwóch grup, niezależnie od liczby gatunków na podstawie odsetka gatunków, którym przypisuje się tę zdolność
Co sugeruje wysoka wartość zróżnicowany ekosystem w tej jednej próbce przesunięcie na korzyść jednego z dwóch typów wyższy potencjał produkcji obliczony na podstawie danych, a nie zmierzona ilość
Wartość docelowa dla pojedynczych osób Brak potwierdzonej wartości docelowej w wykorzystanych materiałach źródłowych Brak potwierdzonej wartości docelowej w wykorzystanych materiałach źródłowych Brak potwierdzonej wartości docelowej w wykorzystanych materiałach źródłowych
Czego nie pokazuje nie mówi nic o tym, jakie gatunki znaleziono nie mówi nic o różnorodności wewnątrz tych dwóch typów nie zastępuje pomiaru faktycznie wytworzonej ilości

Ostatni wiersz jest najważniejszy. Każda z tych miar odpowiada dokładnie na jedno pytanie i nie mówi nic o pozostałych. Dlatego jeśli chcesz przeczytać cały raport, analizuj je obok siebie, a nie po kolei.

Czwarty wiersz jest najbardziej niewygodny. Żadna z trzech miar nie ma w wykorzystanych materiałach źródłowych wartości docelowej dotyczącej pojedynczej osoby. To nie jest luka w tym artykule, lecz obecny stan wiedzy.

Dlaczego Twój wynik nie jest taki sam jak wynik innej osoby

Pierwszym odruchem po otrzymaniu wyniku jest porównanie. Ktoś publikuje swój wynik na forum, ktoś inny podaje swój w rozmowie i zaraz obok pojawia się własna liczba, która wydaje się za niska albo za wysoka. Takie porównanie jest mniej miarodajne, niż mogłoby się wydawać.

3 lutego 2026 r. Federalny Instytut Oceny Ryzyka wypowiedział się na temat dodatków bakteryjnych w żywności dla niemowląt. Stanowisko dotyczy innego zagadnienia niż Twój wynik, zawiera jednak zdanie o sytuacji wyjściowej, które odnosi się do każdego pomiaru mikrobiomu.

Potwierdzone źródło

„Badania z udziałem ludzi wskazują na duże różnice międzyosobnicze w składzie mikrobioty stolca.”

Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR)
Stanowisko 005/2026 w sprawie „probiotyków” w żywności dla niemowląt, 3 lutego 2026 r.

Międzyosobniczy oznacza: między poszczególnymi osobami. Różnice między dwiema zdrowymi osobami są więc od początku duże. Wynik, który u Ciebie jest poniżej średniej, u innej osoby prowadzącej taki sam tryb życia może być znacznie powyżej niej, choć żadna z tych osób nie musi mieć problemów zdrowotnych.

W tym samym stanowisku BfR wskazuje również, od czego zależą te różnice. Wśród czynników wpływających na wczesną kolonizację wymienia między innymi wiek ciążowy, sposób porodu, sposób odżywiania, podawanie antybiotyków, a także czynniki rodzinne, geograficzne i kulturowe (BfR, 2026). Niektóre z tych czynników dotyczą wydarzeń sprzed dziesięcioleci i nie da się ich już zmienić.

Najważniejszy wniosek

Najbardziej miarodajnym punktem odniesienia dla Twojego wyniku różnorodności jest Twój własny wynik z wcześniejszego pomiaru. Każde inne porównanie zestawia dwa ekosystemy, które od początku nie były takie same.

Co daje porównanie z grupą referencyjną

Wiele raportów zestawia Twój wynik z grupą referencyjną. Jest to przydatne, o ile wiadomo, na czym to polega: Twój wynik porównuje się z wynikami innych osób zbadanych tą samą metodą w tym samym laboratorium.

Wynika z tego praktyczna zasada. Jeśli zmieniasz laboratorium lub metodę, zmienia się też punkt odniesienia. Dlatego zestawienie dwóch liczb z dwóch laboratoriów i interpretowanie różnicy to nie porównanie, lecz obliczenie z użyciem dwóch różnych miar.

Pojawia się oczywiste pytanie: po co w takim razie grupa referencyjna? Bo pozwala ocenić skalę wyniku. Odpowiada na pytanie, czy Twój wynik mieści się w typowym zakresie dla tej grupy. Nie odpowiada na pytanie, czy jest dobry dla Ciebie.

Co wpływa na wzrost i spadek wyniku

Drugie częste pytanie po otrzymaniu wyniku brzmi: co w ogóle można zrobić, żeby zmienić tę liczbę? Pojawiają się tu cztery czynniki, które znacznie różnią się pod względem skali i szybkości swojego wpływu.

Pierwszym czynnikiem jest dieta. Instytut Jakości i Efektywności w Ochronie Zdrowia opisuje florę jelitową jako miliardy bakterii, które żywią się między innymi niestrawnymi składnikami pożywienia (IQWiG, 2026). Niestrawne oznacza tutaj, że to, czego nie wchłonie jelito cienkie, trafia do jelita grubego. Błonnik nie jest więc dodatkiem, lecz pożywieniem dla części tych bakterii.

Ile błonnika należy spożywać, można określić liczbowo. Niemieckie Towarzystwo Żywieniowe zaleca dorosłym co najmniej 30 gramów błonnika dziennie (DGE, 2021). Ta wartość jest taka sama dla wszystkich dorosłych grup wiekowych, od 19. roku życia.

Wynik opisuje dzień, w którym pobierasz próbkę.

Drugim czynnikiem są antybiotyki. BfR wyraźnie wymienia ich stosowanie wśród czynników wpływających na zasiedlenie jelit przez bakterie (BfR, 2026). Jeśli krótko przed pobraniem próbki przechodziłeś leczenie, wynik odzwierciedla zatem wyjątkową sytuację, a nie twój zwykły stan.

Trzecim czynnikiem jest sam moment badania. Wynik opisuje dzień, w którym pobierasz próbkę. Podróż, nietypowy tydzień, infekcja lub okres świąteczny, w którym odżywiasz się inaczej, również wpływają na wynik, choć nie musi to oznaczać trwałej zmiany.

Dlaczego probiotyki rzadziej zmieniają wynik, niż można by oczekiwać

Czwarty czynnik to ten, z którym wiąże się największe oczekiwania. Po uzyskaniu niskiego wskaźnika różnorodności nasuwa się pomysł sięgnięcia po preparat bakteryjny, bo logika wydaje się prosta: mało różnorodności, więc trzeba dodać bakterie.

W swoim stanowisku z lutego 2026 r. BfR opisuje inne obserwacje. Zgodnie z nimi bakterie określane jako „probiotyczne” powodują jedynie przejściowe, nieistotne zmiany ogólnej struktury i różnorodności mikrobioty kałowej (BfR, 2026). Ocena ta dotyczy żywności dla niemowląt, ale opisuje wpływ na samą różnorodność.

Nie oznacza to, że takie produkty należy odrzucić. Oznacza jedynie, że wskaźnik różnorodności nie jest właściwą miarą ich skuteczności. Kto traktuje tę liczbę jako punkt odniesienia przy ocenie preparatu, mierzy nie to, co trzeba.

Czego nie można wywnioskować z wyniku

Wynik badania mikrobiomu nie jest diagnozą. Opisuje próbkę, a nie chorobę. Ta granica może brzmieć jak drobny druk, ale w rzeczywistości jest najważniejszą wskazówką do lektury całego dokumentu.

Najwyraźniej widać to w przypadku zespołu jelita drażliwego, o którym często mówi się jednym tchem z florą jelitową. IQWiG ostrożnie ocenia dostępne dowody: przypuszcza się między innymi, że rolę mogą odgrywać nadwrażliwe nerwy jelitowe, zaburzenia pracy mięśni jelit, zmiany flory jelitowej i stany zapalne ściany jelita (IQWiG, 2023). Kluczowe są tu słowa „przypuszcza się” i „mogą”.

O skali występowania tych dolegliwości świadczą dane z tego samego źródła: szacuje się, że zespół jelita drażliwego dotyczy około 10-20 na 100 osób, występuje mniej więcej dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn, a po raz pierwszy pojawia się najczęściej między 20. a 30. rokiem życia (IQWiG, 2023). Na podstawie wskaźnika różnorodności nie można niczego wywnioskować. Nie potwierdzi on ani nie wykluczy, że dana osoba cierpi na tę chorobę.

Trzy wnioski, których nie można wyciągnąć z tej wartości

Pierwszy wniosek dotyczy choroby. Niski wynik nie oznacza choroby, a wysoki nie świadczy o zdrowiu. Wartość opisuje strukturę, a struktury nie mówią nic o stanie zdrowia człowieka, który je nosi.

Drugi wniosek dotyczy przyczyny. Gdy ktoś ma dolegliwości i jednocześnie widzi niski wynik, niemal automatycznie łączy jedno z drugim. Bliskość w czasie nie dowodzi jednak związku. Możliwe też, że oba objawy wyjaśnia infekcja.

Trzeci wniosek dotyczy leczenia. Z jednej wartości nie wynika ani plan żywieniowy, ani sposób leczenia. Wynik daje punkt wyjścia do własnych decyzji i rozmowy, nic więcej.

Jest też jedna granica, którą trzeba jasno wyznaczyć: w przypadku utrzymujących się lub nowych dolegliwości należy zgłosić się do lekarza, niezależnie od tego, co widnieje w raporcie. IQWiG wymienia znaczny spadek masy ciała, krew w stolcu, gorączkę lub bladość jako objawy, które mogą wskazywać raczej na inną chorobę jelit (IQWiG, 2023). W takich przypadkach test do samodzielnego wykonania nie zastępuje wizyty, a może jedynie pomóc się do niej przygotować.

Rozdział w skrócie

Wskaźnik różnorodności opisuje próbkę, a nie chorobę. Nie można na jego podstawie wyciągnąć wniosków o diagnozie, przyczynie ani leczeniu. IQWiG wymienia zmiany flory jelitowej w zespole jelita drażliwego jako jeden z kilku podejrzewanych czynników, a nie potwierdzoną przyczynę (IQWiG, 2023). Utrzymujące się lub nowe dolegliwości, niezależnie od wyniku, należy skonsultować z lekarzem.

Test wykazujący wskaźnik różnorodności

Aby raport mógł zawierać wskaźnik różnorodności, metoda musi umożliwiać rozróżnianie gatunków. Badanie, które określa tylko kilka wybranych drobnoustrojów wskaźnikowych, nie jest w stanie przedstawić rozkładu w wielu grupach. Metody oparte na sekwencjonowaniu DNA pozwalają to zrobić.

Test mikrobiomu jelitowego mybody®x obejmuje | Ten obszar uzupełnia Complete. Strona produktu opisuje analizę jako sekwencjonowanie DNA z próbki kału i wyraźnie wymienia bioróżnorodność jako jedną z podawanych wartości (informacje ze strony produktu, sprawdzono 27.08.2026).

Test mikrobiomu jelitowego Complete od mybody®x (MYBODY Lab GmbH)

Test jelit na podstawie próbki kału

Test mikrobiomu jelitowego | Kompletny

Sekwencjonowanie DNA flory jelitowej, obejmujące ocenę bioróżnorodności oraz innych wskaźników, takich jak stosunek Firmicutes do Bacteroidetes i potencjał produkcji maślanu. Czego test nie zapewnia: nie stawia diagnozy, nie wskazuje przyczyny dolegliwości ani nie podaje wartości docelowej, którą trzeba osiągnąć.

Cena 189,00 € Stan na 27.08.2026, możliwe zmiany
Rodzaj próbki Próbka kału pobrana w domu
Czas realizacji Wysyłka zestawu 1–3 dni robocze
Analiza laboratoryjna 5–10 dni roboczych od otrzymania próbki
Laboratorium Analiza laboratoryjna z certyfikatem ISO
Informacja ze strony produktu, sprawdzono 27.08.2026
Przejdź do testu mikrobiomu jelitowego

Celowo pominięto tu jedną informację i jest ku temu powód: na naszych własnych stronach podano różne wartości dotyczące liczby gatunków rozróżnianych przez tę metodę. Dopóki nie zostanie to wyjaśnione, w tym artykule nie podajemy żadnej liczby. Niezweryfikowana liczba byłaby większym błędem.

To, co oznaczają poszczególne bakterie i wskaźniki w raporcie, wyjaśnia hasło po haśle leksykon jelitowy. To właśnie tam zaglądasz, gdy w wyniku pojawia się nazwa, której nigdy wcześniej nie widziałeś.

Czy warto wykonać drugi pomiar?

Z rozdziału 3 wynika praktyczny wniosek: skoro najlepszym punktem odniesienia jest Twój wcześniejszy wynik, pojedynczy wynik można właściwie zinterpretować dopiero po wykonaniu drugiego pomiaru. Pytanie tylko, kiedy warto go zrobić, a kiedy nie.

Warto, jeśli…

wyraźnie zmieniłeś(-aś) sposób odżywiania i chcesz sprawdzić, czy ta sama mierzona wartość uległa zmianie.

pierwszy wynik uzyskano krótko po antybiotykoterapii lub infekcji i potrzebujesz pomiaru bez wpływu takiej wyjątkowej sytuacji.

planujesz dłuższą zmianę i chcesz mieć punkt odniesienia do późniejszych pomiarów.

Raczej nie, jeśli…

liczysz na diagnozę lub ustalenie przyczyny swoich dolegliwości. Ten wskaźnik nie daje ani jednego, ani drugiego.

minęło zaledwie kilka tygodni od pobrania pierwszej próbki, a w Twoim codziennym życiu nic się nie zmieniło.

masz wyraźne dolegliwości. Najpierw zgłoś się z nimi do lekarza, zamiast wykonywać kolejny samodzielny pomiar.

Ważne, aby oba pomiary dało się porównać. To samo laboratorium, ta sama metoda, możliwie podobne warunki pobrania próbki. Dwa pomiary wykonane w dwóch placówkach dają dwa obrazy chwili, ale nie pokazują kierunku zmian.

Jeśli odnajdujesz się po prawej stronie, nie oznacza to rezygnacji z tematu, a jedynie odłożenie go na później. Obserwowanie nic nie kosztuje, a wynik badania nie traci ważności.

Co możesz zrobić z tą liczbą

Na początku mogło się wydawać, że wynik różnorodności jest najważniejszy, a znajdująca się pod nim lista gatunków to tylko dodatek. Czytać raport należy dokładnie odwrotnie: lista przedstawia pomiar, a liczba jest jego podsumowaniem. Kto tak ją odczytuje, mniej od niej oczekuje, a zyskuje więcej.

Wystarczą dwa zdania do zapamiętania. Różnice między dwiema osobami są od początku duże (BfR, 2026) – porównywanie z wynikami innych osób nie ma więc podstaw. A wynik opisuje dzień pobrania próbki, a nie Twój stały stan.

Wnioski są mało spektakularne. Zapisz wynik, nazwę laboratorium i datę w jednym miejscu, w którym znajdziesz je za rok. Bez tych trzech informacji późniejszy drugi pomiar będzie tylko kolejną pojedynczą liczbą.

A na przyszły tydzień coś konkretnego: przyjrzyj się, w których momentach dnia jesz błonnik. Nie licz, tylko obserwuj. Zalecana ilość co najmniej 30 gramów dziennie (DGE, 2021) jest trudna do osiągnięcia, jeśli w dwóch z trzech posiłków nie ma go wcale.

Jeśli nie masz pewności, czy wynik badania w ogóle odpowiada na Twoje pytanie: konsultacja jest bezpłatna i niczego Ci nie sprzedaje.

Najczęściej zadawane pytania

Co oznacza niski poziom różnorodności w wyniku badania mikrobiomu?

Oznacza to, że w tej jednej próbce wykryto niewiele grup bakterii albo ich ilości były rozłożone między nie bardzo nierównomiernie. Na tej podstawie nie można stwierdzić choroby. BfR (2026) zwraca uwagę, że różnice między poszczególnymi osobami są z góry duże.

Czy mogę porównać swoją wartość z wartością innej osoby?

Tylko w ograniczonym stopniu. Dwie osoby mają różne uwarunkowania, a dwa laboratoria porównują wyniki z różnymi grupami referencyjnymi. Wartość staje się miarodajna, gdy porównujesz ją ze swoim wcześniejszym wynikiem uzyskanym tą samą metodą.

Czy wartość różnorodności pokazuje, czy moje jelita są zdrowe?

Nie. Wartość opisuje strukturę próbki, a nie stan zdrowia człowieka. Dla żadnego z trzech częstych wskaźników w raporcie nie określono potwierdzonej wartości docelowej dla poszczególnych osób. Jeśli chcesz wykluczyć lub potwierdzić chorobę, potrzebujesz konsultacji lekarskiej.

Jak szybko zmienia się wartość?

Krótkotrwałe czynniki, takie jak podróż, infekcja lub antybiotykoterapia, od razu wpływają na wynik próbki. Dopiero późniejszy pomiar przeprowadzony w tych samych warunkach pokaże, czy zmiana się utrzymuje. W odniesieniu do dodatku bakterii BfR (2026) opisuje jedynie przejściowe, nieistotne statystycznie zmiany ogólnej różnorodności.

Kiedy wynik badania mikrobiomu należy omówić z lekarzem?

Gdy dołączą do nich utrzymujące się dolegliwości. IQWiG (2023) wymienia znaczny spadek masy ciała, krew w stolcu, gorączkę lub bladość jako objawy wskazujące raczej na inną chorobę jelit. W takich przypadkach pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza, a wynik badania może być co najwyżej materiałem pomocniczym podczas rozmowy.

Następny krok

Jeśli chcesz odczytać wartość różnorodności, którą później możesz ponownie zmierzyć

Test mikrobiomu jelitowego | Complete wykorzystuje sekwencjonowanie DNA z próbki kału i podaje różnorodność biologiczną jako osobną wartość. Znaczenie poszczególnych wartości liczbowych i nazw bakterii w raporcie wyjaśniono w leksykonie jelitowym.

Przejdź do testu mikrobiomu jelitowego Przejdź do leksykonu jelitowego

Czytaj dalej

Może Cię również zainteresować

Zleć badanie flory jelitowej

Jak rozpoznać, która metoda badania odpowiada Twoim potrzebom.

Jak odbudować florę jelitową: ile to naprawdę trwa?

Co w ogóle może się zmienić i w jakim czasie.

Leksykon jelitowy: wyszukaj bakterie i markery

Każda nazwa i każda wartość liczbowa z Twojego raportu, wyjaśnione osobno.

Źródła

  1. Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR): Korzyści zdrowotne wynikające ze stosowania żywności dla niemowląt z dodatkiem „probiotyków” nadal nie zostały potwierdzone naukowo, stanowisko 005/2026 (3 lutego 2026) – bfr.bund.de
  2. Instytut ds. Jakości i Efektywności w Ochronie Zdrowia (IQWiG): Jak działa jelito? (stan na 24.06.2026) – gesundheitsinformation.de
  3. Instytut Jakości i Efektywności w Ochronie Zdrowia (IQWiG): Zespół jelita drażliwego (stan na 22.02.2023) – gesundheitsinformation.de
  4. Niemieckie Towarzystwo Żywienia (DGE): Wartości referencyjne dla błonnika (opracowanie z 2021 r.) – dge.de

Dosłowny cytat dotyczący różnic międzyosobniczych, lista czynników wpływających na wczesną kolonizację bakteryjną oraz opinia na temat suplementów bakteryjnych pochodzą z [1]; stanowisko dotyczy żywności dla niemowląt, a ten kontekst został ujawniony w tekście. Opis flory jelitowej i sposobu jej odżywiania pochodzi z [2] i został przytoczony z podaniem źródła, ponieważ oryginalne zdanie rozpoczyna się od zaimka wskazującego. Dane dotyczące częstotliwości występowania zespołu jelita drażliwego, rozkładu według płci, wieku zachorowania, przypuszczalnych czynników i objawów alarmowych pochodzą z [3]. Zalecana wartość co najmniej 30 gramów błonnika dziennie pochodzi z [4]. Wszystkie cztery źródła zostały otwarte i zweryfikowane 27.08.2026. Informacje o cenie, metodzie, wskaźnikach, rodzaju próbki i laboratorium pochodzą ze strony produktu oraz leksykonu jelitowego mybody®x, sprawdzonych 27.08.2026; czas realizacji jest zgodny z ogólnymi wytycznymi dla danego rodzaju testu. Celowo nie podano liczby gatunków, ponieważ na własnych stronach podano różne wartości.

Certyfikat / znak jakości mybody®x (MYBODY Lab GmbH)

Zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x

Nauka o mikrobiomie i jelitach Nauki o żywieniu Diagnostyka laboratoryjna

Ten artykuł powstał w zespole redakcyjnym i eksperckim mybody®x. Zespół łączy wiedzę z zakresu mikrobiomu i nauki o jelitach, nauk o żywieniu oraz diagnostyki laboratoryjnej. Informacje o osobach zaangażowanych w jego powstanie znajdziesz na stronie autorów.

Opublikowano 27.08.2026 · Ostatnia aktualizacja: 27.08.2026

Treści służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia. Zakresy referencyjne zależą od laboratorium, metody i wieku — zawsze miarodajne są informacje podane w Twoim wyniku.

Certyfikat / znak jakości mybody®x (MYBODY Lab GmbH)

Czytaj dalej

Aktualne wpisy

Zobacz wszystkie

Portal zdrowotny 19 Min

Jelito grube: budowa i funkcje w skrócie

Wie ist der Dickdarm aufgebaut und was leistet er? Der Weg vom Blinddarm zum Enddarm und die Rolle der Darmbakterien, mit Hinweisen zur Früherkennung.