Badanie krwi

Alergia na sierść psa: jak rozpoznać objawy i co możesz zrobić na co dzień

7 października 2026ok. 16 minutautor: zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x

Hundehaarallergie: Symptome erkennen und was du im Alltag tun kannst

Najważniejsze informacje w skrócie

W przypadku alergii na sierść psa objawów nie wywołuje sierść, lecz białka z łupieżu i śliny psa. Według gesund.bund.de (2024) u „większości osób z alergią na zwierzęta” objawy pojawiają się od razu po kontakcie, na przykład katar i kichanie. Na co dzień najważniejsze jest unikanie kontaktu. To, czy mamy do czynienia z alergią, ustala lekarz.

W jednym z badań psy określane jako hipoalergiczne miały w sierści więcej głównego alergenu niż psy z grupy porównawczej, ale w domach nie stwierdzono jego większej ilości (Vredegoor i in., 2012).

Dodatni wynik testu alergicznego z krwi świadczy o uczuleniu, czyli wykrywalnych przeciwciałach przeciwko danemu alergenowi, ale jeszcze nie o alergii (Komisja ds. Medycyny Środowiskowej RKI, 2016).

Zgodnie z wytycznymi specjalistycznymi brakuje wystarczających dowodów na skuteczność odczulania, czyli wieloletniego leczenia pod kontrolą lekarza, w przypadku alergenów psa (DGAKI i in., 2022).

W tym artykule

Alergia na sierść psa: czy to naprawdę wina sierści?

Nie. Objawy wywołują białka psa, obecne między innymi w sierści i ślinie, a nie sama sierść (gesund.bund.de, 2024).

Nazwa „alergia na sierść psa” jest więc myląca. Narodowy portal zdrowia Federalnego Ministerstwa Zdrowia wymienia jako przyczynę białka z łupieżu i śliny zwierząt (gesund.bund.de, 2024). Znajdują się one także w pocie i łoju, a również w wydzielinach. Takie białka nazywamy alergenami — są to substancje wywołujące reakcję alergiczną. Przedostają się do organizmu przez drogi oddechowe lub w wyniku bezpośredniego kontaktu fizycznego (gesund.bund.de, 2024).

Udokumentowane źródło

„Jednak to nie włosy wywołują reakcję alergiczną”.

Narodowy portal zdrowia Federalnego Ministerstwa Zdrowia
Strona „Alergia na zwierzęta”, opracowana we współpracy z IQWiG, gesund.bund.de (2024)

U psa szczególne zainteresowanie badaczy budzi jedno białko: Can f 1, określone w jednym z badań jako główny alergen psa, w oryginale angielskim „major dog […] allergen” (Vredegoor i in., 2012). Mierzono jego stężenie w sierści zwierząt i w kurzu domowym (Vredegoor i in., 2012). Mówiąc o psiej sierści, mamy na myśli właśnie te białka.

Od początku warto znać jeszcze dwa pojęcia. Przeciwciała IgE to przeciwciała alergiczne we krwi, których poziom może być podwyższony w przypadku alergii (IQWiG, 2024). Obecność takich przeciwciał skierowanych przeciwko określonemu alergenowi nazywa się sensytyzacją; jest ona warunkiem wystąpienia alergii, ale może też przebiegać bez żadnych objawów (RKI-Kommission Umweltmedizin, 2016). Poziom IgE wskazuje na sensytyzację, a nie stanowi diagnozy.

Jakie objawy daje alergia na psy?

Według gesund.bund.de (2024) w przypadku alergii na zwierzęta objawy ze strony dróg oddechowych występują „najczęściej”, a do tego mogą dołączyć swędzenie i łzawienie oczu. „U większości osób z alergią na zwierzęta typowe objawy pojawiają się bezpośrednio po kontakcie z alergenem”, pisze portal zdrowotny (gesund.bund.de, 2024).

Warto zanotować objawy według części ciała oraz sytuację, w której występują, na przykład wizytę u znajomych mających psa. Ułatwi to rozmowę podczas wizyty w gabinecie.

Alergia na psy objawiająca się w nosie i drogach oddechowych

Katar i kichanie to typowe objawy alergii na zwierzęta ze strony dróg oddechowych; nos cieknie lub jest zatkany (gesund.bund.de, 2024). Portal zdrowotny zwraca ponadto uwagę, że po kilku latach z alergicznego nieżytu nosa może rozwinąć się astma (gesund.bund.de, 2024). Dlatego katar nawracający przy kontakcie z psami należy skonsultować z lekarzem.

Alergia na psy objawiająca się na oczach

Alergia na zwierzęta może powodować swędzenie i łzawienie oczu (gesund.bund.de, 2024). Przy ocenie istotny jest związek czasowy: zanotuj, czy oczy swędzą krótko po kontakcie z psem i czy w tym samym czasie reaguje nos. Takie notatki ułatwiają konkretną rozmowę podczas wizyty w gabinecie.

Alergia na psy objawiająca się na skórze

Według gesund.bund.de (2024) reakcje skórne zdarzają się wyjątkowo: w rzadkich przypadkach alergia na zwierzęta prowadzi do powstawania bąbli pokrzywkowych i wysypki. Ponieważ alergeny mogą być wchłaniane także przez bezpośredni kontakt fizyczny (gesund.bund.de, 2024), przy reakcjach skórnych zanotuj, czy wcześniej głaskałeś psa.

Alergia na psy bez psa w pomieszczeniu

Objawy mogą wystąpić także wtedy, gdy w pobliżu nie ma żadnego zwierzęcia (gesund.bund.de, 2024). Dokument konsensusowy dotyczący alergii na psy i koty, czyli wspólna ocena grupy specjalistów, opisuje, że ludzie stykają się z alergenami zwierzęcymi także w miejscach, w których nie ma zwierząt (Dávila i in., 2018). W artykule Alergia zimą: co się za nią kryje opisano, które alergeny utrzymują się w pomieszczeniach.

U kotów efekt ten jest szczególnie wyraźny, ponieważ ich alergeny, jak podaje gesund.bund.de (2024), utrzymują się bardzo długo i mogą wywoływać dolegliwości jeszcze po miesiącach lub latach. O tym, jak objawia się alergia na kota, przeczytasz w artykule Alergia na kota: jak rozpoznać objawy. Tutaj mowa o psach i o tym, czy określona rasa wywołuje mniej dolegliwości.

Najważniejsza informacja

W przypadku alergii na psy nie musi być psa w pomieszczeniu; wystarczy, że są w nim jego alergeny.

Czy istnieją psy hipoalergiczne dla alergików?

Dostępne pomiary temu przeczą. W badaniu, w którym oznaczono główny alergen u psów różnych ras, nie znaleziono dowodów na to, że określone rasy można uznać za hipoalergiczne, czyli wytwarzające mało alergenów (Vredegoor i in., 2012).

Półbuty z zamszu na płycie łupkowej

Łatwo zrozumieć, skąd bierze się ta nadzieja. Osoby, które chcą mieszkać z psem, ale reagują alergicznie, szukają zwierzęcia, które wywołuje mniej dolegliwości. Niektóre rasy są opisywane i reklamowane właśnie w ten sposób, na podstawie pojedynczych relacji osób z alergią na psy, które lepiej je tolerują (Vredegoor i in., 2012).

Badacze ponownie wykonali pomiary i porównali 196 psów tak zwanych ras hipoalergicznych ze 160 psami z grupy porównawczej (Vredegoor i in., 2012). Wynik był sprzeczny z oczekiwaniami: w sierści psów rzekomo wytwarzających mało alergenów znajdowało się średnio więcej Can f 1 — 2,26 wobec 0,77 mikrograma na gram (Vredegoor i in., 2012). Jednak w mieszkaniach nie stwierdzono większej ilości tego alergenu, a różnice nie powodowały większego obciążenia alergenami w otoczeniu (Vredegoor i in., 2012).

Porównanie głównego alergenu Can f 1

Pomiar (Vredegoor i in., 2012) Tak zwane rasy hipoalergiczne (196 psów) Psy z grupy porównawczej (160)
Can f 1 we włosach, średnio 2,26 μg/g 0,77 μg/g
Can f 1 w sierści, średnio 27,04 μg/g 12,98 μg/g
Alergen w mieszkaniu nie więcej niż u psów z grupy porównawczej; w drugim badaniu nie inaczej niż w innych mieszkaniach (Nicholas i in., 2011) Wartość odniesienia pomiaru

Drugim wynikiem tego samego badania, jeszcze ważniejszym w kwestii ras, jest to, że różnice między rasami były niewielkie w porównaniu z różnicami między poszczególnymi psami tej samej rasy (Vredegoor i in., 2012). Wniosek autorek i autorów: brak dowodów na to, że określone rasy psów można uznać za „hipoalergiczne” (w przybliżeniu za Vredegoor i in., 2012).

Drugie badanie przyniosło podobne wyniki (Nicholas i in., 2011). Zmierzono w nim ilość alergenu psa w kurzu domowym, a psy podzielono na hipoalergiczne i niehipoalergiczne według czterech różnych klasyfikacji; w żadnej z nich ilość alergenu w mieszkaniach z psami uznawanymi za mało alergizujące nie różniła się od ilości w innych mieszkaniach (Nicholas i in., 2011). Autorki i autorzy zaapelowali o naukowo wiarygodne dane na temat ilości alergenów wydzielanych przez różne rasy (parafraza za Nicholas i in., 2011).

Przy wyborze psa oznacza to, że sama rasa nie stanowi wiarygodnej ochrony przed alergenami psa, jak wynika z tych pomiarów.

Alergia na psy czy uczulenie: na czym polega różnica?

Uczulenie oznacza obecność przeciwciał IgE przeciwko alergenowi; o alergii mówimy, gdy kontakt z nim wywołuje również objawy (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016). Wynik IgE wskazuje na uczulenie, a nie stawia diagnozy.

W dokumencie stanowiskowym Komisja Medycyny Środowiskowej przy Instytucie Roberta Kocha wprost określa przypadek bez objawów jako „klinicznie niemą sensytyzację” (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016). Klinicznie niema oznacza, że przeciwciała są obecne, ale kontakt z alergenem nie wywołuje objawów. Dlatego sam dodatni wynik testu na alergię na psa nie przesądza jeszcze, czy to pies jest przyczyną kataru. Podstawowe informacje na ten temat wyjaśnia artykuł Czym jest alergia?

Wyniki badań krwi dokładniej objaśnia Instytut Jakości i Efektywności w Ochronie Zdrowia (IQWiG, 2024). Według IQWiG (2024) test wskazuje jedynie na możliwość alergii, ale jej nie potwierdza, ponieważ we krwi może być więcej przeciwciał IgE także u osób bez alergii, na przykład u palaczy lub osób zarażonych pasożytami. Ponadto ilość przeciwciał alergicznych niekoniecznie wiąże się z nasileniem objawów (IQWiG, 2024). Nieprawidłowy wynik nie oznacza więc automatycznie choroby, a wysoki wynik nie oznacza automatycznie nasilonych objawów.

Różnicę między uczuleniem a alergią pokazują dane dotyczące osób dorosłych w wieku od 18 do 79 lat w Niemczech: 48,6 procent miało co najmniej jedno uczulenie, a na co najmniej jedną alergię cierpiało obecnie prawie 20 procent (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011). Oznacza to, że uczulonych dorosłych jest ponad dwa razy więcej niż osób, które obecnie mają alergię (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011). 14,8 procent badanych podało, że lekarz kiedykolwiek zdiagnozował u nich katar sienny (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011).

Dostępne są szacunki dotyczące psów oparte na danych z klinik: szacuje się, że 27 procent dorosłych Europejczyków zgłaszających się do kliniki z podejrzeniem alergii na alergeny wziewne jest uczulonych na psy, a 26 procent — na koty (Dávila i in., 2018). Szacunek dotyczy uczulenia w tej wyselekcjonowanej grupie, a nie alergii w całej populacji.

Lekarz ustala krok po kroku, czy uczulenie na psy przerodziło się w alergię. Diagnozę alergii na psy lub koty opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, które muszą być ze sobą zgodne, a potwierdza ją dodatni wynik testu skórnego (Dávila i in., 2018). Według IQWiG (2024) poszukiwanie czynnika wywołującego przebiega etapami.

Droga do diagnozy

Rozmowa Na początku odbywa się rozmowa z lekarzem (IQWiG, 2024).

Test skórny Następnie zazwyczaj w pierwszej kolejności wykonuje się test skórny (IQWiG, 2024).

Badanie krwi Wykonuje się je, gdy test skórny jest trudny do przeprowadzenia lub zbyt ryzykowny (IQWiG, 2024).

Test prowokacyjny Ma sens dopiero wtedy, gdy test skórny lub badanie krwi nie dały jednoznacznych wyników. Wykonuje się go pod nadzorem lekarza, ponieważ może wywołać bardzo silne reakcje alergiczne (IQWiG, 2024).

Rozdział w skrócie

Uczulenie oznacza obecność mierzalnych przeciwciał IgE, a alergia — dodatkowo objawy przy kontakcie z alergenem (Komisja RKI ds. medycyny środowiskowej, 2016). Według IQWiG (2024) badanie krwi może wskazać na alergię, ale jej nie potwierdza. Uczulonych jest znacznie więcej dorosłych niż osób z alergią (Komisja RKI ds. medycyny środowiskowej, 2016; dane z lat 2008–2011). Diagnozę stawia lekarz, zazwyczaj po rozmowie i teście skórnym (IQWiG, 2024).

Alergia na sierść psa: co możesz zrobić na co dzień, mieszkając z psem?

Najważniejsze jest unikanie kontaktu z psami. Wytyczne S2k dotyczące immunoterapii alergenowej, opracowane przez kilka towarzystw medycznych, wskazują unikanie czynnika wywołującego jako metodę z wyboru w przypadku alergii na zwierzęta (DGAKI i in., 2022).

Osoby uczulone na określony gatunek zwierzęcia powinny, zgodnie z zaleceniami gesund.bund.de (2024), unikać kontaktu z tymi zwierzętami. W przypadku obcych psów można to zaplanować, na przykład przed wizytą u znajomych, którzy mają psa. Ponieważ jednak alergeny mogą wywoływać objawy także wtedy, gdy w pobliżu nie ma zwierzęcia, ważne są również przedmioty: portal zdrowotny zaleca dokładne czyszczenie lub usunięcie ubrań i wyposażenia wnętrz (gesund.bund.de, 2024).

W praktyce dotyczy to na przykład kurtki po wizycie lub koca, na którym leżał pies. Więcej działań w przypadku alergii na zwierzęta opisuje poradnik Alergia na koty: jak radzić sobie z alergenem.

Trudniej jest w przypadku własnego psa. Jeśli chodzi o własne zwierzę domowe, według gesund.bund.de (2024) należy rozważyć oddanie go. Dokument konsensusowy stwierdza, że choć unikanie zwierzęcia byłoby najrozsądniejsze, często jest to niemożliwe i wiąże się z dużym obciążeniem emocjonalnym (Dávila i in., 2018). Obie kwestie warto spokojnie omówić z lekarką lub lekarzem, zamiast podejmować pochopną decyzję.

Wytyczne dla specjalistów również odnotowują ten konflikt (DGAKI i in., 2022). Opisują, że wiele osób uczulonych na zwierzęta domowe bardzo chce poddać się leczeniu zamiast oddawać zwierzę (DGAKI i in., 2022).

Obie kwestie warto spokojnie omówić z lekarką lub lekarzem, zamiast podejmować pochopną decyzję.

Chodzi o immunoterapię alergenową, w skrócie AIT, zwaną także odczulaniem: wieloletnie leczenie prowadzone przez lekarza (DGAKI i in., 2022). Według gesund.bund.de (2024) jest ona możliwa w przypadku niektórych alergii na zwierzęta, na przykład alergii na koty, i może być rozważana, gdy objawy są bardzo nasilone, a kontaktu ze zwierzęciem nie da się uniknąć.

W przypadku psa ocena jest ostrożna. „W odniesieniu do psów nie ma wystarczających dowodów”, czytamy w wytycznych S2k dotyczących immunoterapii alergenowej (DGAKI i in., 2022); chodzi o dowody jej skuteczności. Według wytycznych, jeśli nie da się uniknąć kontaktu, terapia zastrzykami z ekstraktami alergenów zwierzęcych może być rozważana tylko w pojedynczych przypadkach, na przykład przy zawodowym kontakcie ze zwierzętami (DGAKI i in., 2022). Warunkiem jest potwierdzenie klinicznie istotnego uczulenia, czyli czegoś więcej niż sam wynik laboratoryjny (DGAKI i in., 2022).

Co robić w przypadku alergii na psy: jeśli …, to …

Jeśli objawy pojawiają się bezpośrednio po kontakcie z psami, skonsultuj się z lekarzem, aby ustalić, czy przyczyną jest alergia (IQWiG, 2024).

Jeśli reagujesz także wtedy, gdy w pobliżu nie ma psa, weź pod uwagę alergeny, które docierają do ciebie przez ubrania i pomieszczenia (gesund.bund.de, 2024).

Jeśli objawy są silne, a kontaktu nie da się uniknąć, należy porozmawiać z lekarzem o immunoterapii alergenowej; w przypadku psów dowody są niewystarczające (DGAKI i in., 2022).

Jeśli katar utrzymuje się przez lata, należy omówić to z lekarzem, ponieważ alergiczny nieżyt nosa może rozwinąć się w astmę (gesund.bund.de, 2024).

Co wykazuje badanie krwi przy podejrzeniu alergii na psy?

Badanie krwi w kierunku alergii mierzy przeciwciała IgE wobec określonych alergenów i wskazuje tym samym na uczulenie, na przykład na psa. Według IQWiG (2024) jest wskazówką świadczącą o alergii, a nie jej potwierdzeniem.

Poszukiwanie przyczyny zaczyna się od rozmowy w gabinecie lekarskim, po której zazwyczaj wykonuje się test skórny (IQWiG, 2024). Do badania krwi w gabinecie pobiera się krew z żyły w ramieniu (IQWiG, 2024). Badanie krwi w domu nie zastępuje tej drogi, ale może pomóc w przygotowaniu do rozmowy. W artykule Wynik badania krwi na alergię wyjaśniono, jak odczytywać wynik IgE.

Do takich przygotowań służy AllergoCheck marki mybody®x (MYBODY Lab GmbH). To badanie krwi, a nie test skórny; mierzy IgE wobec 54 alergenów z grup pyłków i kurzu domowego, a także sierści zwierząt i produktów spożywczych; pies jest uwzględniony jako osobny alergen. Próbkę krwi włośniczkowej pobiera się samodzielnie w domu, nakłuwając palec, a badanie wykonuje specjalistyczne laboratorium w Niemczech. Wynik jest udostępniany w formie cyfrowego raportu w PDF w portalu klienta.

Przy interpretacji obowiązuje ta sama zasada co powyżej: wynik IgE wskazuje na uczulenie, a nie na diagnozę. Podwyższony wynik nie oznacza koniecznie występowania objawów; zdarzają się również uczulenia bez objawów klinicznych (Komisja RKI ds. Medycyny Środowiskowej, 2016). O tym, czy rozwinie się alergia, decydują objawy, a ich ocenę należy powierzyć lekarzowi.

AllergoCheck | test na alergie pokarmowe i inne alergie marki mybody®x

Z asortymentu mybody®x · badanie krwi

AllergoCheck | Test na alergie pokarmowe i inne alergie

Badanie krwi, nie test skórny: mierzy IgE wobec 54 alergenów z pyłków i kurzu domowego, a także sierści zwierząt i produktów spożywczych; pies jest uwzględniony jako osobny alergen. Wynik IgE wskazuje na uczulenie, a nie na diagnozę; test stanowi wskazówkę pomocną w przygotowaniu do rozmowy z lekarzem, ale nie potwierdza alergii.

Cena 129,00 € Stan na 07.10.2026, możliwe zmiany
Rodzaj próbki Krew włośniczkowa pobrana samodzielnie w domu przez nakłucie palca
Czas realizacji Wysyłka zestawu 1–3 dni robocze
Analiza laboratoryjna 3–5 dni roboczych od otrzymania próbki
Przejdź do AllergoCheck

Ograniczenia: czego nie pokazują badania i badanie krwi w kierunku alergii na psy

Każda liczba w tym artykule odnosi się do ściśle określonej grupy, a badanie krwi wykazuje uczulenie, nie alergię.

Szacunek dotyczący uczulenia na psy pochodzi z dokumentu konsensusowego i dotyczy wyłącznie dorosłych Europejczyków, którzy zgłaszają się do kliniki z podejrzeniem alergii (Dávila i in., 2018). Nie można go odnieść do całej populacji.

W dwóch badaniach dotyczących ras hipoalergicznych zmierzono ilość alergenów w sierści psów i kurzu domowym, a nie objawy (Vredegoor i in., 2012; Nicholas i in., 2011). Drugie badanie opiera się ponadto na liście ras hipoalergicznych znalezionej w internecie (Nicholas i in., 2011).

Dane dotyczące częstości występowania w Niemczech pochodzą z lat 2008–2011 i opierają się na deklaracjach respondentów, czy chorobę rozpoznał lekarz (Komisja RKI ds. medycyny środowiskowej, 2016). Wytyczne dotyczące immunoterapii alergenowej są przeznaczone dla lekarzy i pochodzą z 2022 roku (DGAKI i in., 2022).

AllergoCheck wykazuje uczulenie na zmierzone alergeny. To, czy powodują one objawy i czy ich źródłem jest pies, ustala lekarz.

Alergia na psy: co zrobić po podejrzeniu alergii?

Nazwa „alergia na sierść psa” jest myląca, dlatego rozwiązania nie należy szukać w sierści. Pomiary wykazały, że żadna rasa nie zapewnia niezawodnej ochrony, natomiast ograniczenie kontaktu z alergenami to pierwszy krok. O tym, czy rzeczywiście masz alergię, nie przesądza pojedynczy wynik, lecz rozmowa w gabinecie lekarskim. Do tego czasu zapisuj, kiedy i gdzie pojawiają się objawy, a notatki zabierz ze sobą.

Często zadawane pytania

Alergia na psy: czy można reagować na jednego psa, a na innego nie?

W badaniu zmierzono ilość alergenów, a nie reakcję. W jednym z badań stwierdzono, że poszczególne psy tej samej rasy różniły się pod względem głównego alergenu Can f 1 bardziej niż poszczególne rasy między sobą (Vredegoor i in., 2012). Badanie nie sprawdzało, czy dana osoba reaguje słabiej na konkretnego psa, ponieważ mierzyło alergeny, a nie objawy. Jeśli chcesz przygarnąć psa, najlepiej wcześniej omówić to z lekarzem, zamiast polegać na rasie.

Czy alergia na psy może przekształcić się w astmę?

To możliwe. Według gesund.bund.de (2024) po kilku latach alergiczny nieżyt nosa może przekształcić się w astmę; dotyczy to alergii na zwierzęta ogólnie. Dlatego katar powracający po kontakcie z psami nie powinien być lekceważony, lecz należy skonsultować go z lekarzem. W gabinecie można też omówić, jak ograniczyć kontakt z alergenami na co dzień.

Jak często występują alergie w Niemczech?

Wśród dorosłych w wieku od 18 do 79 lat prawie 20 procent cierpiało wówczas na co najmniej jedną alergię (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011). Według własnej relacji 14,8 procent osób miało kiedyś zdiagnozowany przez lekarza katar sienny (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011). Badanie przeprowadzono ponad dekadę temu i opierało się na samoocenie (Komisja Medycyny Środowiskowej RKI, 2016; dane z lat 2008–2011). O tym, czy alergia dotyczy właśnie ciebie, nie rozstrzygają statystyki, lecz lekarz.

Czy odczulanie pomaga w przypadku alergii na psy?

W przypadku psów dowody są skąpe. Wytyczne S2k dotyczące immunoterapii alergenowej stwierdzają, że nie ma wystarczających dowodów dotyczących psów, dlatego decyzję o takim leczeniu w przypadku psów należy rozważać jeszcze ostrożniej niż w przypadku kotów (DGAKI i in., 2022). Można ją rozważyć w pojedynczych przypadkach, gdy nie da się uniknąć kontaktu (DGAKI i in., 2022). Dokument uzgodnieniowy dotyczący alergii na psy i koty również opisuje immunoterapię jako możliwą opcję, która wymaga dalszych badań (Dávila i in., 2018).

Dlaczego reaguję w biurze, mimo że nie ma tam psa?

Z alergenami zwierzęcymi można zetknąć się także w miejscach, w których nie ma zwierząt (Dávila i in., 2018). Według gesund.bund.de (2024) objawy alergii mogą wystąpić nawet wtedy, gdy w pobliżu nie ma żadnego zwierzęcia. W biurze źródłem alergenów może być na przykład odzież współpracowniczek i współpracowników mających psa. Tylko lekarz może ustalić, czy rzeczywiście jest to przyczyna; do tego czasu zapisuj, w które dni i w jakich miejscach pojawiają się dolegliwości.

Następny krok

Przygotuj się do rozmowy z lekarzem o alergii na psy

AllergoCheck pokazuje, czy można wykryć przeciwciała IgE przeciwko psu i innym alergenom. Wynik jest wskazówką do rozmowy w gabinecie lekarskim, a nie diagnozą.

Przejdź do AllergoCheck Co oznacza poziom IgE Jak interpretować wynik badania alergicznego z krwi

Czytaj więcej

Źródła

  1. gesund.bund.de (Federalne Ministerstwo Zdrowia we współpracy z IQWiG): Alergia na zwierzęta (stan na 2024 r.) – gesund.bund.de
  2. Vredegoor D. W. i in.: poziom Can f 1 w sierści i domach, w których mieszkają psy różnych ras, Journal of Allergy and Clinical Immunology (stan na 2012 r.) – europepmc.org
  3. IQWiG, gesundheitsinformation.de: Jakie są dostępne testy alergiczne? (stan na 2024 r.) – gesundheitsinformation.de
  4. Pfaar O. i in., DGAKI i in.: wytyczne S2k dotyczące immunoterapii alergenowej w chorobach alergicznych zależnych od IgE (stan na 2022 r.) – register.awmf.org

Klasyfikacja alergenów i objawów opiera się na [1], wartości pomiarowe dla ras hipoalergicznych na [2], uzupełnionych o pomiary w mieszkaniach przeprowadzone przez Nicholasa i in. (2011). Sposób diagnozowania i znaczenie wartości IgE opisano w [3] oraz w stanowisku Komisji RKI ds. Medycyny Środowiskowej (2016), z którego pochodzą również dane dotyczące częstości występowania (dane z lat 2008–2011). Ocena immunoterapii swoistej opiera się na [4]; dane kliniczne dotyczące uczulenia na psy pochodzą z dokumentu konsensusowego Dávili i in. (2018). Informacje o AllergoCheck są zgodne z ofertą mybody®x. Stan na 07.10.2026.

mybody®x (MYBODY Lab GmbH) Certyfikat / znak jakości

Zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x

Alergia Badanie krwi

Ten artykuł został przygotowany przez zespół redakcyjny i ekspercki mybody®x na podstawie wymienionych źródeł. Więcej informacji o zespole znajdziesz na stronie autorów.

Opublikowano 07.10.2026 · Ostatnia aktualizacja 07.10.2026

Treści mają charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia. Zakresy referencyjne zależą od laboratorium, metody i wieku – zawsze należy kierować się informacjami podanymi na wyniku badania.

Nasze produkty nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia ani zapobiegania chorobom.

Zdjęcia w tym artykule zostały wygenerowane przez AI, przedstawione na nich osoby nie są prawdziwe.

mybody®x (MYBODY Lab GmbH) Certyfikat / znak jakości

Czytaj dalej

Aktualne wpisy

Zobacz wszystkie

Portal zdrowotny 19 Min

Jelito grube: budowa i funkcje w skrócie

Wie ist der Dickdarm aufgebaut und was leistet er? Der Weg vom Blinddarm zum Enddarm und die Rolle der Darmbakterien, mit Hinweisen zur Früherkennung.